Kendi alıştıkları hayatlarını alıştıkları sevgili eşyalarıyla yaşayabilsinler diye, benim gibi birisi onlara adil bir dünya umudu verirse, nasıl da bir tutkuyla bağlanıveriyorlar ona
Kitaplar, bende bir konuşma dürtüsü uyandırıyorlarsa daha çok kafamın içinde kendi aralarında yapıyorlardı bu işi. Bazan, o sıralarda üst üste okuduğum kitapların aralarında bir fısıltı tutturduklarını, kafamın içinin de böylece, her köşesinde bir müzik aletinin mırıldandığı bir orkestra çukuruna dönüştüğünü hisseder ve hayata kafamın içindeki bu müzik yüzünden katlandığımı fark ederdim.
Aşk birisine şiddetle sarılma , onunla aynı yerde olma özlemidir . Onu kucaklayarak , bütün dünyayı dışarda bırakma arzusudur . İnsanın ruhunu güvenli bir sığınak bulma özlemidir