Tuğba Aşık
@Cigerparemm
Talebe
Lisans/MTO
Antalya
14 Kasım 2001
697 okur puanı
Ağustos 2020 tarihinde katıldı
Puan vermedi·304 syf.··
Beğendi
·2023 10. kitabı
·35 saatte okudu
·Okunma: 28 Aralık 2023 08:19
Kitabımızda geçtiğimiz yüzyılda yaşanmış 10 aşk öyküsü var.Kimi bilinmemiş,mahremine girilmemiş aşklar...Kimi de tuallerden,sahnelerden,notalardan tanıdığımız birbirinden farklı sevda öyküleri.. 10 öyküye bir arada baktığınızda doludizgin yaşanan bir değişim çağının acı tatlı bütün meyvelerini tadacaksınız: Hiç yüzü görülmeden evlenilmis sevgilileri... Evliyken sevgiliye yazılıymış şiirleri... Güçten düşmenin acısını dayakla çıkaranları... Eski aşkın acısını bir yenisinde unutanları.. Hepsi ayrı bir öykü. Herkese iyi okumalar
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Merhaba Değerli Okuyucu,
İçimizden çok yakınımızda olabilecek olay kurgusu içeren güzel bir kitabın incelemesini yapıyorum.İstanbul 'da okumak için gurbet yollarını tutan, çocukluktan beri yedikleri içtikleri ayrı gitmeyen ,içinde yaşadığımız toplumun özeti gibi olan üç üniversite gencinin yaşamı üzerine kurgulanan bir olay örgüsü var kitabımızda.Hepimizin bir parçadan fazla kendine pay çıkarabileceği romanlardan biri.Kitabın başında art arda sıralanan zincirleme isim tamlamaları gibi betimler olunca kitabın hep böyle devam etmesinden korkmuştum ancak neyse ki olmadı ama ara sıra uzun betimlemeler olmaya devam ediyor yine de.Açık ve anlaşılır bir dil hakim,sık sık olmasa da süslü cümleler betimleme vasıtasıyla dahil oluyor kitaba.
İlk karakterimiz, güzel ahlâkıyla örnek alınıp çevresi tarafından çok sevilen, kıymet verilen ve sohbetine doyum olmayan bir kişilik bu özelliğinden dolayı "hoca" lakabıyla anılıyor.Arkadaşlarının hatalarını görünce babacan bir tavırla onları uyarmaktan hiç yorulmayan daimî bir yardımcı diyebiliriz.Bu karakter yakın birini hatırlatınca daha bir merakla okudum kitabı.Diğer karakterimiz de son derece hayatın amacından sapmış tam bir eğlence düşkünü ve kendini arı gibi görenlerden. Son karakterimiz de üvey annesi ve babasıyla olan sorununun yanında sevdiği zengin kızın ailesi ile birlikte yemek sofrasında onu alaya alıp aşağılamaları üzerine birkaç kez intihar girişiminde bulunan mecnun.
En beğendiğim kısmı , kitabın başında Mehmet'in yaşlı bir adamla karşılaşıp arkadaşları üzerine yaptığı güzel temenninin kitabın sonunda gerçeğe dönüşmesi oldu.
Umarım biz de ,çakıl taşları olarak başladığımız bu yolda birer cevhere dönüşürüz...
Keyifli okumalar dilerim. :)
Merhaba kıymetli okuyucu,
Her nefis hiç şüphesiz ölümü tadacak bunu hepimiz biliyoruz lâkin biz bu durumu göz açıp kapayıncaya kadar hızlı geçen ömür süremiz içinde unutabiliyoruz.Tam unuttuk derken ansızın hatırlatır kendini sanki "Sizin sonunuz da böyle olacak,hiç beklenmedik anınızda yakalayacağım sizi. "uyarışında bulunur gibi.Neye uğradığımızı şaşırırız o zaman .Başkalarının vefatı bizi o kadar sarsmaz ve genellikle ölümün gerçekleğini kabul edişimiz, en içten hissedişimiz en yakınımızdan birini kaybedince olur feleğimiz şaşar hatta ilk başlarda inanmak istemeyiz ama gerçek gün gibi ortada olur.
Bu kitap ise tam da bu gerçekliğin yaşandığı bir eser.Kitaptaki İvan İlyiç karakteri de hırsla,kibirle geçirdiği hayat maratonun içinde ölümü aklına dâhi getirmez.Hastalığının ortaya çıkmasına sebep olan olay da yeni tuttuğu lüks evinin özene bezene şeçtiği perdelerini takarken düşmesinden sonra ağrılarının ortaya çıkmasıyla başlar.Yazarın okuyucuyu buraya dikkat çekmesi çok çarpıcı bir olaydır.Yargıç olan İvan İlyiç ,hastalanınca çevresindeki dostlarının gözü onun boşa çıkacak memur koltuğundadır.Bu süreç içerisinde eşiyle ekşili olan ilişkileri daha çok açılır.Ailesinin pek umursamaz tavırlarını,dostlarının gerçek yüzlerini görünce kendi iç hesaplaşmaları başlar.Hayatını ne kadar boş geçirdiğini,manasız şeylere enerji tükettiğini,çevresindeki insanların ikiyüzlülüklerine şahit olunca herkesten ve her şeyden soğur.Kimseyi yanında istemez,görüşmek istemez ve öylece ölür.
Kitabın vurguladığı bölümler hayatın kaçınılmaz gerçekleridir.Kapanışı kitabın son sayfadaki şu cümleyle bitireyim:
"Ölüm bitti artık.Dahası yok. "
Merhaba değerli okuyucu,
Öncelikle dile getirmek istediğim çok kıymetli bir eser ve mutlaka okumanızı tavsiye ederim.Tekrar tekrar açıp okuyabileceğiniz ,tecrübelerden, yaşanmışlıklardan yola çıkılarak oluşturulan altın değerinde diyebileceğimiz nadide eserlerden bir tanesi.
Bizim aramızda âdeta memleket meselesi hâline gelen :) verimli çalışma yönteminin yollarını,yöntemlerini yazarımız edindiği bilgi ve kazandığı tecrübe çerçevesinde akıcı bir üslupla anlatmış o yüzden kitabı okurken hiç sıkılmadım ayrıca çokça keyif aldım.Aslında yazarımız sadece çalışma metotlarından bahsetmiyor genel bir erdemli davranış sergilemeye yönlendirse de kitabın asıl vurguladığı mesele "verimli çalışma ."Çoğumuz en çok da biz talebeler olarak bu meseleden muzdaripizdir.Ya çalışmayı nasıl verimli hâle getirebileceğimizin yöntemini tam kestiremeyiz ya yöntemi bilir uygulamakta zorluk çekeriz ya da çalışmak içimizden gelmez vs.
Velhasıl kelam, bu kitabımızda güzel bir donanım sahibi olmanın püf noktaları saklı.Tavsiye edilen, hakikî manada verimli çalışma yöntemleri bize başarının basamaklarını çıkmada yolumuzu aydınlatan bir rehber görevini görüyor.
Keyifli ,bol altını çizmeli cümleler dilerim.
Merhaba değerli okuyucu,
Yazarın ilk kitabını okumuş bulunmaktayım :)
Cemal Süreya'nın, bir röportajda "Dostoyevski okuduğumdan beri o gün bugündür hiç huzurum yoktur." cümlesi geldi aklıma.
Ben de nihayet yazarın üslubunu öğrenmiş oldum.
Dostoyevski'nin bu romanında hepimizin bir parça kendinden bir şeyler bulacağı notlar var.Hem kurgusal ,fikrî notlar barındırırken içinde hem de yazardan gerçek notlar ,gerçek yaşanmışlık notları da içeriyor romanımız.
Yazarın bu kitabında kendi iç çatışmalarını ,yalnızlık ,bunalım, kendini yetersiz hissetme ve özgüven eksikliği gibi pek çok duygu çatışmalarını gerçeklik ve kurgusallık arasında sıkı bir bağlantı kurduğunu görüyoruz.İşte kitabın bu özelliğinden yola çıkarak diyorum ki romandaki o kahramanın yerine kendimizi koyabilmek çok da zor değil.
Romandaki karakter, sürekli yaptıklarıyla ,söyledikleriyle sürekli çelişen, çoğu zaman düşüncesizce şeyler yapıp hemen ardından pişman olacak bir kişiliğe sahip.Yani anlayacağınız düşünmeden ,gösterdiği davranışlar bolca özür dilemesi gereken bir hatalar silsilesi oluşturuyor.Kendi içinde tutarsızlıklarıyla yaptıklarından genel olarak pişmanlık duyuyor. İnsanların, eskiden aynı sınıftaki arkadaşlarının kendisini ezmeye çalışması ,hor ve hâkir görmelerine karşı kendisinin de bulduğu ilk fırsatta başkalarına karşı aynı tavrı sergilemesi dikkatimden kaçmadı.Karşısındaki insanların yanında zayıflığından, acizliğinden içi içini kemiriyor olsa da her daim insanları fikirleriyle,bakışlarıyla yoğun bir etkileme çabasına giriyor ve her daim güçlü,kendinden emin bir kişi olarak gözükmeye çalışıyor.Bunları ne kadar yapmaya çalışsa da tutarsız hareketleri ,iyice saçmalayıp işi daha da berbat etmesine yol açıyor.İşte tam da bu esnada devreye pişmanlığı girer..
Yoğun bir
