Cihankaya
@Cihan__
Şu anda okuduğu kitap
Onu bir yerlerinden buraya bağlamışlar, bu kasabaya... Çekiyor, çekiyor, bırakmıyor... Ötesi korkulu. Ölüm gibi, yokluk gibi, sonsuz karanlık.
Bilinmezin, sonsuzun, elini tutacak birisi bulunmadan ölmenin, karanlığın, yalnızlığın, tekmil belanın başı da sonu da gurbettir.
"Gurbet batsın."
İnsanlar her gün biribirlerini durup dinlenmeden yemiyorlarsa, bu şu sebeptendir, doğayla oynuyorlar da ondandır. Onlar durmadan toprakla, yağmurla, kışla, sularla, çiçeklerle oynuyorlar. Doğayla dövüşleri bitincedir ki, işte sen o zaman seyreyle gümbürtüyü. Işte sen o zaman seyreyle biribirlerini yemeyi. İnsan insanın kurdudur. Bu belki doğru, ama eksik bir düşünüştür. İnsan her şeyin kurdudur. Halk olduğundan bu yana şu insan yaratığı durmadan dört bir yanına ölüm ve rahatsızlık saçıyor. Tek sebebi de başlangıcındaki ve sonundaki karanlığın, yok olmanın acısına katlanamaması.
Karar verdi, bu adamlarla, teker teker, günlerce de olsa konuşacak, bu değişmenin temel sebebini bulacaktı. Çürüyen bir şey vardı, kokusunu iyice alıyordu.
Şu cahil halka insan meram edince neler yaptıramazdı ki...