"İnsan, tanıdığı sandığı insanı kendisine benzeterek tanır."
"Doğrudur, benzeterek."
"Bir insan ne kadar sana benzerse, o kadar da benzemez. Hiçbir insanın bir başka benzeri yoktur."
İnce Memed der ki diye başlayan türküler de gelmeye başladı kulaklarına. Halk bir şeyi türküye sokarsa, çok bir tehlikeliydi bu. Şu Çukurovadan çıkmam, yıkmayınca konakları... İnce Memed der ki dağlar başında, candarmalar koç yiğidin peşinde, gece gündüz ağaların düşünde, beyler korkar yüce dağda kartaldan.
Yanlız kaldın dağda, değil mi, dünyanın ortasında sipsivri, çırılçıplak... Öyle değil mi?
"Yanlız kaldım, Osman Emmi, çırılçıplak, sipsivri."
Karanlık duvar gibiydi. Geceye yağmur yağıyordu, ılık, buğulu...