İnsanlar böyledir; limanına sığınana kadar fırtınadan bahsederler, deniz durulduğunda ise o limanı hiç görmemiş gibi yelken açarlar. İhtiyacı bitenin sadakati de biter…
Dışarıda bitmek bilmeyen bir yağmur, odada tatsız bir sessizlik... Yaprağın üstünde toplanan su damlalarını izliyorum sadece. Dünya bugün çok yavaş, çok sessiz ve biraz da yorucu…
Sürekli yarını bekliyoruz ama farkında değiliz; aslında her sabah uyanıp dünün kararlarını yeniden yaşıyoruz. Gelecek, sadece geçmişin en iyi gizlenmiş taklididir…
Her şey çok ağır, dünya bazen çok karanlık... Gidenlerin bıraktığı o boşluk hep şurada duruyor. Yine de insan, her şeye inat içindeki o son canlı rengi korumalıymış; eksilerek de olsa devam edebilmek için…