Cihangir
@CihangirCevik
Çukurova Üniversitesi
Adana
11 okur puanı
Haziran 2020 tarihinde katıldı
Anders, insanın teknolojik ilerlemenin büyüsüne kapılarak korkma yeteneğini kaybettiğine ve korkma cesareti gösteremeyen bir varlığa dönüştüğüne inanıyordu. Ona göre insanlık, korkma beceriksizliği çağında yaşayan “korku cahilleri”ydi. Korkularının boyutu ve büyüklüğü, karşı karşıya olduğu tehditlerin boyutu ve büyüklüğüne tekabül etmiyordu. Oysa korku, ona göre bir insanlık ödeviydi. Ve insan korkmanın ne demek olduğunu öğrenmeliydi. Bunun için uyması gereken tek emir şuydu: “Korkak olma, korkma cesaretini göster. Korkutma cesaretini de göster. Komşularına seninkine eşit bir korku ilet.”.
Şu sıralar korkma cesaretini göstermemiz ve çevremizdekilere de kendimizdekine eşit bir korku iletmemiz gereken günlerden geçiyoruz. Evde kalalım!...
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Büyülü Bilgelik
Bazı ormanlarda, bazı ağaç türlerinin en üstteki dalları birbirine değmeden büyür. Ve bu hadise, “taç utangaçlığı” olarak adlandırılır. Bitki biliminin ilk kez 1920’lerde keşfettiği bu gizemli olaya neyin neden olduğunun kesinleşmiş bir açıklaması şimdilik yok. Ama bazı bilim adamları, taç utangaçlığının ağaçların büyüme nodülünün rüzgâr gibi dış etkenlerle bozulmaması için meydana geldiği kanaatini taşır. Bazıları ise, zararlı böceklerin yayılmasını azaltmak ve parazitlerin ağaçtan ağaca geçişini engellemek için ağaçların bu davranışı gerçekleştirdiğine inanır. Biyolog Rebertus’a göre ise ağaçlar, ışıktan faydalanmayı optimize etmek amacıyla taç utangaçlığı davranışını sergiler. Yani ağaçlar, komşu ağaç dallarını algıladıklarında birbirlerini korumak için büyümelerini ya yavaşlatır ya da durdururlar. Bazı biyologlara göre de ağaçlar, taç utangaçlığı sayesinde aralarındaki rekabeti azaltır, güneş ışığını paylaşarak birbirlerini korur ve hayatta kalmak için kendi aralarında işbirliği yaparlar. Yani, ağaçlar komşularını önemser ve ortak bir amaç için birlikte çalışabilirler.
Şu pandemi günlerinde;
Hepimizin birbirinin dalını kırmamak, güneşine ve ışığına mani olmamak, parazit geçişlerini engellemek adına “utangaçlık” gösteren ve birbirinin “özel alanı”na saygı duyan ağaçların bu büyülü bilgeliğinden ilham alması ve sorumlu hareket ederek mesafesini koruması şart.
Anonimlik
Anonimlik, sadece bir özne eksikliğine, bir belirsizlik, bilinmezlik, tanımlanamazlık ve görünmezlik durumuna gönderme yapmakla kalmaz. Çok katmanlı ve karmaşık bir bağlam da üretir. Onun bir nimet mi yoksa lanet mi olduğu, bu bağlamla ne yaptığımıza ve anonimlik zırhını ne maksatla kullandığımıza bağlı olarak değişir.
Zaman, Pandemi, COVID-19Edebiyat
Zaman, salgına kadar yetişmeye çalıştığımız, hatta yarıştığımız bir şeydi. Çünkü onun sınırlı ve kıt bir kaynak olduğu yanılsaması içindeydik. “Bol zaman”, neredeyse hepimizin müşterek fantezisiydi. Pandemiyle birlikte -aniden ve beklenmedik bir şekilde- zamanın “bolluk” yanıyla tanıştık ve zaman zenginleri olduk. COVID-19, bizi zaman kıtlığı tünelinden çıkardı...