Cihat pehlivan
@Cihatpehlivan
Bozkırın ayazında beş kurdun nefesi,... İnsanların çizdiği sınırları reddedip kendi vahşi krallığını kuran, kaderini sadece kendi yazan bir fani.
Evet veya hayır... Bu kadar basit miydi? Kederden veya mutluluktan, zenginlikten veya fakirlikten, bilmekten veya cehaletten nasibimizin bir tek kelimeye bağlı olması ağır bir yük sayılmaz mıydı?
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Unutmayın, haberdar olan uzaklar yakında; gönül gözü kapalı yakınlar uzakta olur.
Burayı cehenneme çevirenlerin inancı, 'Kanı ne kadar çoğaltırsanız cennete o kadar yaklaşacaksınız!' diyor. Kıyameti isteyen bu sapkın akıllar, bunu başararak kendilerini kurtaracaklarını düşünüyorlar. Hayır, buna müsaade edemeyiz!
Geçiminizi helalinden kazanmaya çalışın. Açlığı için onurundan vazgeçen, açlığını geçirse de onursuzlukta baki kalır. Nefsinizi alçaklıktan koruyun ki, fakir olsanız bile şerefli kalasınız.
Aşk, sevgilinin adını her andığında kalbin göğüs kafesine sığmayacak gibi atması, onun yokluğunda ise koca bir dünyanın insana dar gelmesidir.
