Çılga Kaplan

Sevgi, zamandan ve mekandan arınmış safiyane yere düşerse bu, sevginin suçu değil, insanın suçudur. Çünkü sevgi sınırsızdır, insan sınırlı; sevgi kusursuzdur, insan sakar.
Sayfa 187·Kitabı okudu
Reklam
Elbet her şey değişimin bir parçasıydı; günün açılması, gecenin dürülmesi, baharın müjdesi, güzün izah edilemeyen hüznü, hepsi ama hepsi bir değişimdi, sancıydı; ruhun dönüşümü ve inkişafıydı. Sabahın ilk ışıkları yeni bir heyecan demekti, yeni bir hayat, yeni keşifler demekti.
Sayfa 185·Kitabı okudu
Sabahlarımın açan çiçeği, günümün ışığı, gecemin aydınlığı, sen güzel değilsen güzel kim? Eğer sen değilsen güzel, ezelden beri gelen bütün güzellikler nakıs kalır. Sen güzellerin en güzelisin, düşlerin biriciği...
Sayfa 162·Kitabı okudu
Huzursuz ol, dostum, huzursuz ol, mutsuz da. Ama sakın umutsuz olma, umutsuzluk bahara durmuş en güzel çiçeği bile soldurur.
Sayfa 156·Kitabı okudu
İnsan insana ihtiyaç duymayacaksa dünyada bunca insanın ne lüzumu var ki?
Reklam