Mən yaxşılığı yalnız hər şeyin yaxşı olması üçün etməyi sevirəm,pislikdən qaçmağı,özüm pis olmadığım üçün pislik etməməyi istəyirəm ,yaxşı olduğuma görə kiminsə mənə mükafat verməsi, ya da pis olduğuma görə kiminsə məni cəzalandırmasından qorxduğum üçün deyil. Yaxşı olmaq üçün kiməsə ehtiyacımız yoxdur,qızım, yaxşılıq da pislik də içimizdədir, bizimlə birlikdə doğulur ,bizimlə birlikdə yox olur. Vacib olan yaşayarkən nəyi seçməyindir,həm də cənnət mükafatı,ya da cəhənnəm əzabı olmadan .Həm də ölüb gedəcəyini bilə -bilə ,pərdənin digər üzü adlı bir yer olmadığını anlayaraq.Üstəlik ,səndən sonra gələnləri həç qısqanmadan ,biz görməsək də, onların daha xoşbəxt olması naminə səy göstərərək. " Mənim payıma düşən də bu imiş ,təşəkkür ,həyat!" deyərək.