Ele geçirme arzusu, gerçekten de çok
doğal ve olağan bir şeydir ve gücü yeten
insanlar bunu yaptıklarında, her zaman övülecek
ya da [en azından] yerilmeyeceklerdir; ama
bunu yapacak güçleri olmadığında ve her ne
olursa olsun böyle bir şeyi yapmak
istediklerinde, hata etmiş olurlar ve kınanmayı
hak ederler.
Machiavelli’nin
erkeklik tanımı, cesaret ve kararlılık gibi “katı”
erdemleri içerir; buna karşılık, merhamet ve
cömertlik gibi “yumuşak” erdemler, kadınlara
özgüdür.
Kişi talihi
aşmaya çalışmaktan çok, onunla yüzleşmeli ve
mümkünse talihi kendi iradesine bağımlı
kılmalıdır.
"ey insanlar! Aranızda
en bilgesi, Sokrates gibi bilgeliğinin
gerçekte bir hiç olduğunu bilendir"
o zaman anladım ki şairler eserlerini
bilgilerinden değil, bir çeşit içgüdü ile
Tanrıdan gelme bir ilhamla yazıyorlar,
tıpkı bir sürü güzel şeyler söyleyip de
dediklerinden bir şey anlamayan tanrı-
sözcüleri, biliciler gibi