Yazar:
Niccolo Machiavelli
Çevirmen:
Alev Tolga
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 18 dk.
Sayfa Sayısı:
152
Basım Tarihi:
31 Mayıs 2018
İlk Yayın Tarihi:
1513
Yayınevi:
Say Yayınları
Orijinal Adı:
The Prince
Orijinal Dil:
İtalyanca
Orijinal Ülke:
İtalya
ISBN:
9789754688252
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Diğer Baskılar
85 diğer baskı · Tümünü Göster
Prens
7,1bin okunmaRemzi Kitabevi · Nisan 2019 · 128 s.
Hükümdar
3.700 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Şubat 2021 · 112 s.
Prens
2.145 okunmaCan Yayınları · Mayıs 2018 · 160 s.
Prens
1.872 okunmaCan Yayınları · 25 Mayıs 2019 · 160 s.
Hükümdar
422 okunmaİndigo Kitap Yayınları · Ocak 2019 · 120 s.
Prens
401 okunmaKapra Yayıncılık · 16 Nisan 2021 · 112 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Machiavelli denilince akla hep “başarıya götüren her yol mübahtır” düşüncesi gelir.Oysa ki durum böyle değildir evet bazen bu yola başvurulması gerektiğini belirtir ancak bir prensliğin yönetimi için;bir yönetici de bulunması gereken tüm özellikler sıralanır.Halkını düşünen bir prens bu şekilde davranmamalı,hükümranlığını korumak isteyen halkını öteleyen prenslerin başvuracağı yöntem olarak karşımıza çıkmaktadır.Prens kitabını çoğu hükümdarlar ve liderler okumuş ve hatta başucu kitabı yapanlarda bulunmaktadır.Okunması gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum
Puan vermedi·150 syf.··
Beğendi
·2020 9. kitabı
·28 günde okudu
·Okunma: 23 Kasım 2020 01:13
İktidarda kalmak için ne gerekirse anlatılıyor ama bu gereksinimlerin içinde pisliklerin olması kitabı gerçekçi kılıyor. Çok müthiş tespitler ve özellikle roma imparatorluğundaki bazı imparatorlarında subjektif olarak incelenmeside kitabı biraz daha didaktik kılıyor. (Yoğunluğundan dılayı okumam uzun sürdü yoksa birkaç günde okunması gereken bir kitap{bir çırpıda değil çünkü biraz yoğunlaşmak gerek}.)
PrensEdebiyat
"Ahlaki hayalcilik ile hakikatin acı fakat bariz durumuna yönelik bir pusula olma görevi üstlenen Prens, müellifi Niccolò Machiavelli’nin Lorenzo de Medici’ye sunduğu hacimli eseridir. On beşinci yüzyıl sonları ile on altıncı yüzyıl başlarında Floransa kent devletinin ikinci dereceden diplomatı olan fakat Papalık ile Fransa arasındaki rekabette Floransa’nın kaybeden tarafa oynaması sonucunda bakanlık konumunu kaybeden Machiavelli’nin bu eseri, açıktan iktidara oynama hevesi olarak algılanır. Machiavelli, 1512 tarihli Prens’te aynı anda hem ahlaki kaygıları bir tarafa bırakıp hedefe odaklanmayı vazeden duruşuyla siyasi mecrada kirli ellerin meşruluğuna cevaz veriyor hem de Lorenzo de Medici’nin şahsında tüm iktidar mekanizmalarına nihilist prens karakterini idealize ediyordu. Onun bu girişimi kendisini bir yandan ilkesiz, entrikacı, düzenbaz gibi sıfatlarla yaftalıyor, diğer yandan da ona olması gereken ile olan arasındaki ince çizgiyi berraklaştırmayı başaran realist kimlik atfediyordu.
İktidarı ele geçirmenin değil, daha çok onu elde tutma marifetinin tavsiyelerini içeren Prens, yirmi altı bölümden oluşur. Her bir bölümün toplamda hale etkisi yarattığı eserin 1-11. bölümleri farklı prenslik türlerine yönelik incelemeleri içerir ve bu esnada incelenen prensliklerin başarılarının, talihten ziyade fırsatları avantaja çevirmelerine dayandığı anlatılır."
Hüseyin Hakan, Niccolò Machiavelli’nin "Prens" kitabı hakkında yazdı. Yazarımız @huseyinhakann'a teşekkür ediyoruz. İncelemenin tamamını okumak isterseniz, linke tıklamanız yeterli olacaktır.
deruhtedergi.com/prens
Machiavelli'nin, 1500'lü yılların başında Floransa'da, İtalya'nın önde gelen kişilerinden Lorenzo De Medici'ye, bir prensin yani devleti yönetecek kişinin hangi özelliklere sahip olması gerektiği konusunda yazıp takdim ettiği bir rapor gibi düşünebiliriz bu kitabı.
Geçen onca yıldan sonra yargılarının doğruluğunu büyük ölçüde koruduğunu düşünüyorum. Kitabı yıllar önce okumuştum, ikinci okuyuşumda da Machiavelli'nin çok akıllı biri olduğu yönündeki kanaatim değişmedi.
Birçok insan tarafından 'ilkesizlik, amaca giden yolda yapılacak her şey mübahtır' gibi bir anlam yakıştırılan Makyevelizm'in bundan başka bir şey olduğunu düşünüyorum. O da şudur: Devleti yöneten kişi, yönetme sanatını bilmeli, iyi olması gerektiği hallerde iyi, kötü olması gereken yerde de kararlılıkla kötü olmasını bilmeli, sadık bir halk ordusunu paralı askerlere tercih etmeli, talihin önemini kavramalı ama kendini tamamen talihe bırakmamalı, tedbirleri her şey yolundayken alabilmeli.
Kitapta iyi bir devlet adamında olması gereken nitelikler, geçmiş tarihi kişiliklerden, tarihi olaylardan örneklerle desteklenerek açıklanıyor.
Prens
Niccolò Machiavelli’nin 16. yüzyılda yazdığı “Prens” (İtalyanca orijinal adıyla “Il Principe”), siyaset biliminin klasik eserlerinden biridir. Eser, yazarın Floransa Cumhuriyeti’nde diplomat olarak edindiği deneyimlerden ve gözlemlerinden yola çıkarak kaleme alınmıştır. Machiavelli, bu kitapta, bir hükümdarın iktidarı nasıl ele geçireceği, nasıl koruyacağı ve nasıl genişleteceği konusunda pratik önerilerde bulunur.
Ana Temalar ve İçerik:
1. Güç ve İktidar:
Machiavelli, iktidarın nasıl elde edileceği ve nasıl korunacağına dair stratejik önerilerde bulunur. Ona göre, bir hükümdarın amacı her ne pahasına olursa olsun iktidarı elde etmek ve korumaktır. Bu nedenle, geleneksel etik ve ahlaki normlar, iktidarın gereklilikleri karşısında ikincil hale gelebilir.
2. Pragmatizm:
“Prens”, siyasi liderlere pragmatik olmayı ve gerçekçi bir yaklaşım benimsemeyi öğütler. Machiavelli, idealist yaklaşımların aksine, güç dengelerini ve insan doğasının karanlık yönlerini göz önünde bulundurarak stratejiler geliştirilmesi gerektiğini savunur.
3. Liderlik ve Karizma:
Kitap, bir hükümdarın karizmatik özelliklere sahip olmasının önemini vurgular. Machiavelli’ye göre, bir lider, hem korkulan hem de sevilen bir figür olmalıdır. Ancak, ikisi arasında bir tercih yapmak zorunda kalınırsa, korkulmak daha güvenilir bir yoldur.
4. Hile ve Aldatma:
Machiavelli, bir hükümdarın amacına ulaşmak için hileye başvurmasının gerektiği durumları kabul eder. Ona göre, politika ve savaş alanında dürüstlük her zaman kazandırmaz ve zaman zaman aldatmaca, iktidarın sürdürülmesi için kaçınılmaz olabilir.
Eserin Etkisi ve Eleştiriler:
“Prens”, yayımlandığı dönemde ve sonrasında büyük yankı uyandırmış, hem hayranlık hem de eleştiri konusu olmuştur. Kitap, siyasi düşünce tarihinde devrim niteliğinde bir çalışma
Kitapta beğendiğim ve beğenmediklerimi düşünecek olursak, beğendiğim noktaları; tarihsel kesitler sunması, yazarın geçmişten ilham alıp geleceği görebilmek yani ileri görüşlü olması, döneminin gerekliliklerini görmemiz... Beğenmediğim noktaları; çok fazla prens cümlesi kullanması bazı yerlerde sıkıyor Türklere sultan dese prens yerine daha yerinde olabilirmiş. Sonuçta romalılarda imparatorluk cümleleri kurabiliyorken döneminde herkese prens demesi.
Bizleri Yönetenlerin El KitabıNiccolo Machiavelli ’nin 
Prens kitabı, yazıldığı bağlamı bilmeden ele alınamayacak bir eser. Yazar, siyasal yaşamdan dışlanıp sürgün edildiği dönemde kaleme aldığı bu kitapta, bir yandan Medicilere kendini hatırlatmaya, bir yandan da siyaset üzerine birikimlerini aktarmaya yönelir. Bu bakımdan eserin hem biyografik hem de tarihsel bir arka planı vardır. İtalyan Rönesansı’nın fikir dünyası, Machiavelli’nin gözlemleriyle birleşince ortaya yalnızca teorik değil, pratik önerilerle dolu bir siyaset kitabı çıkar.
Kitabın en çok tartışılan noktası, “amaç için her yol mübahtır” algısıdır. Bu ifade doğrudan Machiavelli’ye ait olmasa da onun düşüncelerinden süzülerek günümüze kadar taşınmıştır. Özellikle bizim ülkemizde, bu anlayışın nasıl sonuçlar doğurduğunu FETÖ örneğinde gördük. Bir ideali ya da amacı meşru göstermek adına her türlü ahlaksızlığı mubah sayan bu hareket, sanki Prens’i el kitabı gibi kullanmıştır. Burada önemli olan, Machiavelli’nin fikirlerinin bağlam gücüdür: söylediği her şeyi yalnızca bir soyutlama olarak bırakmaz, tarihsel örneklerle destekler, geleceğe dair öngörülerle besler.
Bugün ülkemizde siyasetçiler sık sık “ekonomiyi düzelteceğiz”, “terörü bitireceğiz” der; ama nasıl sorusunun altı hep boştur. Prens’in farkı da tam burada: bir fikir ortaya atıldığında, bunun nasıl yapılacağına dair somut yollar gösterir. Siyasetin yalnızca vaatlerle değil, yöntemlerle var olması gerektiğini hatırlatır.
Ahlak meselesi ise tartışmanın odağında yer alır. Machiavelli bu sorumluluğu doğrudan okura bırakır; prensin amacına ulaşmak için kullandığı araçların ahlaki olup olmadığına dair nihai yargıyı vermez. Ancak benim açımdan kitabın ahlaklı olmadığını ama son derece güçlü bir metin olduğunu söylemek gerekir.
Alımlama noktasında Rousseau, Hume ve Montesquieu gibi düşünürler,
Niccolo Machiavelli ’nin Prens kitabı, yazıldığı bağlamı bilmeden ele alınamayacak bir eser. Yazar, siyasal yaşamdan dışlanıp sürgün edildiği dönemde kaleme aldığı bu kitapta, bir yandan Medicilere kendini hatırlatmaya, bir yandan da siyaset üzerine birikimlerini aktarmaya yönelir. Bu bakımdan eserin hem biyografik hem de tarihsel bir arka planı vardır. İtalyan Rönesansı’nın fikir dünyası, Machiavelli’nin gözlemleriyle birleşince ortaya yalnızca teorik değil, pratik önerilerle dolu bir siyaset kitabı çıkar.
Kitabın en çok tartışılan noktası, “amaç için her yol mübahtır” algısıdır. Bu ifade doğrudan Machiavelli’ye ait olmasa da onun düşüncelerinden süzülerek günümüze kadar taşınmıştır. Özellikle bizim ülkemizde, bu anlayışın nasıl sonuçlar doğurduğunu FETÖ örneğinde gördük. Bir ideali ya da amacı meşru göstermek adına her türlü ahlaksızlığı mubah sayan bu hareket, sanki Prens’i el kitabı gibi kullanmıştır. Burada önemli olan, Machiavelli’nin fikirlerinin bağlam gücüdür: söylediği her şeyi yalnızca bir soyutlama olarak bırakmaz, tarihsel örneklerle destekler, geleceğe dair öngörülerle besler.
Bugün ülkemizde siyasetçiler sık sık “ekonomiyi düzelteceğiz”, “terörü bitireceğiz” der; ama nasıl sorusunun altı hep boştur. Prens’in farkı da tam burada: bir fikir ortaya atıldığında, bunun nasıl yapılacağına dair somut yollar gösterir. Siyasetin yalnızca vaatlerle değil, yöntemlerle var olması gerektiğini hatırlatır.
Ahlak meselesi ise tartışmanın odağında yer alır. Machiavelli bu sorumluluğu doğrudan okura bırakır; prensin amacına ulaşmak için kullandığı araçların ahlaki olup olmadığına dair nihai yargıyı vermez. Ancak benim açımdan kitabın ahlaklı olmadığını ama son derece güçlü bir metin olduğunu söylemek gerekir.
Alımlama noktasında Rousseau, Hume ve Montesquieu gibi düşünürler,
Puan vermedi
Niccolo Machiavelli kendi döneminin önemli bir düşünürü olarak, yönetimleri tasnif eder. Bir prensin nasıl gücü elinde bulunduracağını, ne tür niteliklere sahip olması gerektiğini aydınlatıcı ve bir o kadar da yol gösterici fikirlerle işler.
Eserini dönemin hükümdarına sunduğunda eserindeki saptamalar hükümdar tarafından beklediği gibi karşılanmamıştır. Buna rağmen, Machiavelli bu düşünce ve fikirlerinden vazgeçmemiştir. Eseri günümüze ulaşıp birçok noktada günümüz liderlerine ışık tutması, Makyavel'in eserinin tartışmasız kalıcılığını ve evrenselliğini gözler önüne sermektedir.
“İnsanları değiştirmeye çalışmayın. Onları olduğu gibi reddedin.”
Prens Niccolo Machiavelli
Prens Niccolo Machiavelli
Senelerce Machiavelli deyince aklıma hep "başarıya giden yolda her şey mübah" sözü gelirdi. Kitabında zaten zalimliğin dozunun ayarlanması gerektiğine, yapılan zalim önlemlerin bir defa uygulanması gerektiğine değiniyor. Ama yine de ne kadar yanıltıldığımı ve Niccolo Machiavelli gibi müstesna bir siyaset bilimcinin hakkında yüzyıllardır yapılagelen karalama kampanyasına şuurumu nasıl da kurban verdiğimi anladım. Bir yandan bu önyargıdan dolayı kendime kızarken, bir yandan kitabın içeriğinin eksiksizliğine, zenginliğine, Osmanlı yönetim biçimine atıfta bulunmasına, (tabi burada Türk diye bahsettiğinde Yavuz Sultan Selim'i, Sultan diye bahsettiğinde ise Memlük Sultan'ını kastettiğini kitabın sonunda öğrendim.) yazarın müthiş bilgi birikimine (bilhassa tarih) ve inanması zor gelecek ama demokratik zeminde bir ulusun nasıl refaha ereceği konusundaki fikirlerinin çoğusunda onunkine yakın ve neredeyse aynı şeyleri düşünüyor olmama şaşırdım. Prens'i okumuş biri olarak, gerçek manada şahsiyetine, entellektüel bilgi birikimine ve gerçekçi bakış açısına çok derin, içten ve samimi bir hayranlık beslemeye başladım.
Dikkatimi çeken bir paragrafı da müsaadenizle alıntı yapmak istiyorum:
"Güçlü ve cesur bir prens tebaasına ya bu kötü dönemin uzun sürmeyeceğine dair ümit vererek, ya düşmanının acımasızlığına dair korku salarak ya da kendisine karşı fazla cüretkar davrananları hemen ortadan kaldırmak için gerekli önlemleri alarak bütün bu zorlukları aşacaktır. ...... Halk, prenslerinin korunması uğruna evleri ve toprakları yakılıp yıkıldığı için prenslerinin kendilerine borçlu olduğunu düşünüp onunla bir olurlar. İnsanlar, doğaları itibariyle hem kendi yaptıkları hem de kendilerine yapılan iyiliklerden dolayı bağlılık hissetmeye hazırdırlar."
Bu kitabı okuyana Platon'un Devlet
Sevgi mi, korku mu?
Kitap boyunca Machiavelli, ideal bir hükümdar profili çizmez; bunun yerine iktidarı ele geçirmek, korumak ve kaybetmemek için hangi yolların gerçekten işe yaradığını anlatır. Merhamet, adalet ve erdem gibi kavramları mutlak değerler olarak değil, gerektiğinde bir kenara bırakılabilecek araçlar olarak ele alır. Onun için belirleyici olan niyet değil, sonuçtur. Bu yaklaşım, Prens’i ahlâk öğreten bir metinden çok, iktidarın çıplak anatomisini çıkaran bir kitap hâline getirir.
Machiavelli’nin dili serttir ama samimidir. Okuru teselli etmeye ya da ikna etmeye çalışmaz; olanı olduğu gibi söyler. Bu yüzden de çoğu insan Machiavelli’yi sevmez. Fazla acımasız, fazla gerçekçi, fazla dürüst bulunur. Ancak tam da bu nedenle ben Machiavelli’yi seviyorum. Çünkü süslenmiş idealler yerine, rahatsız edici doğrularla konuşur. Yumuşatmaz, saklamaz, arkasını toplamaz.
Kitapta dikkat çeken noktalardan biri de Machiavelli’nin Türklerden ve Osmanlı yönetim anlayışından bahsetmesidir. Bunu küçümseyici bir yerden değil; aksine güçlü, merkeziyetçi ve çözülmesi zor bir devlet yapısı olarak ele alır. Türkleri örnek verirken kurduğu cümleler, dönemin Avrupa merkezli bakış açısı düşünüldüğünde oldukça dikkat çekicidir ve metne tarihsel açıdan ayrı bir derinlik katar.
Machiavelli, sevilmek mi yoksa korkulmak mı daha güvenlidir sorusuna tereddütsüz cevap verir: korkulmak. Çünkü sevgi geçici olabilir; ama korku daha kalıcıdır. Bu düşünce okuru rahatsız eder. Ancak Prens tam da bu rahatsızlık üzerinden çalışır; okuru kendi ahlâk sınırlarıyla yüzleştirir.
Sonuç olarak Prens, okurunu rahatlatan bir kitap değildir. Ama dürüsttür. Gücü anlamak isteyen, siyasetin arka planına bakmaya cesaret eden herkes için hâlâ güçlü ve düşündürücü bir metindir. Machiavelli’yi sevmek zorunda değilsiniz; ama onu
Yazar Hakkında
Niccolo MachiavelliYazar · 19 kitap
Niccolò di Bernado dei Machiavelli (3 Mayıs 1469 - 21 Haziran 1527), tarih ve politika biliminin kurucusu sayılan Floransalı düşünür, devlet adamı, askeri stratejist, şair, oyun yazarı. İtalyan Rönesans hareketinin en önemli figürlerindendir.
En ünlü eseri Prens'te, politik yazının tarihinde ilk kez iktidarın alınışı ve korunması gibi bir sorunu dinsel ya da ahlaki kaygıları dikkate almaksızın kendinde bir amaç olarak inceledi.
Tüm yaşamı boyunca İtalya'nın birliği ideali için mücadele verdi. Fikirleri politik yazında olduğu gibi yaygın düşünüşte de giderek büsbütün olumsuz ve ilkesiz bir politik hırsın anlatımı olarak görüldü, "Makyavelizm" terimi bir düşünce sisteminden çok "amaç için her yolu mübah gören" politikacının tutumunu anlatan suçlayıcı bir sıfat haline geldi. Yine de Diderot, Rousseau, Fichte ve Hegel gibi büyük düşünürler Machiavelli düşüncesinin olumlu yönünü açığa çıkarmaya çalıştılar. Hegel'e göre "Machiavelli'nin gayesi, yani İtalya'nın bir devlet mertebesine çıkarılması, bu yazarın eserinde tiranlığın haklı gösterilmesinden ve muhteris bir despot için imal edilmiş altın yıldızlı bir aynadan başka bir şey görmeyen bütün görme özürlülerce anlaşılamadan kalmıştır." Hegel O'nun yöntemini şöyle özetler: "Kangren olmuş uzuvlar lavanta suyuyla iyileştirilemez.".
Kaynak: tr.wikipedia.org/wiki/Niccolò_Machiavelli
