McConnor, en önemsiz oyunda aldıkları bir yenilgiyi bile kişilik bilincinin aşağılanması olarak karşılayan, kendileriyle fazla haşır neşir olan, başarı saplantılı insanlardan biriydi. Üstünlüğü konusunda öylesine sarsılmaz bir inanca sahipti ki kendisine gösterilen her türlü direnişi, yakışıksız bir isyan ve neredeyse hakaret olarak görüp sinirleniyordu.