mortuus est
@Clayys
aksine vurgunlu
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
ruhu dirilmiyor hafız
bedenleri uyandıran sabahlarda
belediyeleri beklemiyor kirli sokaklar
aşınmış genç sorular
sanırım devrimci kusuyor ülkem
şakağına sonbahar üflüyor
bu yalnızlık
hüzn nehirlerinin deryaya ulaştığı an
soğuk kesiyor alnını
bir şeyler anlatıyor damlayan kanlar
tek bir gibisi kaldı yaşamanın
ölümden hallice gibi
uçurumlar birikmişse de göğsünde
kaldıysa yaşamının verdiği ince huzur
tek kişilik anıların buluştuğu yerde
son bulur son