duyguların farkındayız
duygular arasında hiyerarşik bir düzen yoktur
gecelerim hüzünle anlam kazanır
biraz da olsa hayatı seviyorsam içimdeki ara sıra gelen mutluluk hissindendir
hissiz olunabilinir mi tümüylen şüpheyle yaklaşıyorum bu duruma
hayatı yaşamak istediğim zamanlar da
bile intihar düşebilir aklıma
tüm bu diyalektikler arasında kendime has bir anlam çıkarıyorum
konuşmayı hele ki anlaşılmayı çok seviyorum
bazen hedonistliğim tutuyor beni ayakta
bazen melankolik tarafım
bir gece daha diyorum
bir gece daha