mortuus est

devrilir mi dünya üstüne betondan sancıya tahayyül etmeye çalışana dağılır kirişi yaşamanın. sızısı göğsünde yeşerir , alnına sıcacık kandan terler alıştırmak için anlamsal boşluklara sırtına dayar çünkü gece çalışır işitilmeyen sesler
Şiir
tüm anıların buluştuğu namlu ucunda bir nefes daha fazla vermek için bir ömür tüketmekte insan hizaya geçer sanır ama sarsılmaz heybetiyle kök salmanın inceliğini yaşar. yaşamak, gidilen yol çalınan paslı kapılar ve histeriksel yüzlere değmeden.
Şiir
ikna edilmiş yaşamak işkencesi ve bir ölü balık akbabasını bekleyen hiçbir anlam ifade etmese de yüzünde bir gülümseme ile araftayız hafız,yetmez mi diyor
Şiir
"yâre doydum diyenin caizdir boynunu vurmak."
Şiir
ah şu denizleri aşan gemilerin arasında tek batan ben miyim?
Şiir