Samimin simerenyası
Meralin adını duydukça kendinden geçtiği uğruna her şeyi feda edeceği Paris'i
Besimin vurdumduymazliğı...
Şu hayatta kuşkusuz sen olmak isterdim Besim. Sen gibi sevmeyi sabahına unutmayı isterdim. Kitabın ismi neden 'Yalnızız' bunu sonlara doğru daha iyi anlıyorsunuz. ''Büyük kalabalıkların ortasında insan denilen sosyal mahluk, kendi iç dünyasının mahbusu halinde, şifasız bir yalnızlığa mahkum. Yalnızım, evet herkes yalnızdır, yalnızız. Bütün ihtilaflarımızda yalnızlıklarımız çarpışıyor. Hatta kendi kendimizle mücadelelerimizde bile kendilerimiz -çünkü bak. ''kendi'' var içimizde- birbirine karşı yalnızdır.''
Ve altını çizeceğiniz daha pek çok satır...
Yalnızlıktan kurtuluşun yegane yolunun; yönümüzü maddeden manaya çevirmekte, Allah'a yönelmekte olduğunu söylüyor Safa.
''Bırak şu maddeyi, boğ şu ölçü dehanı, dal kendi içine, koş kendi kendinin peşinden, bul onu, bul kendini, bul ruhunu, kendi içinde gör Allah'ını. Kendine dön, kendine bak, kendine gel...'' tavsiyeleriyle bitiriyor kitabını Peyami Safa.