Bütün umutlar, bütün düşünceler bir tek açaçta birleşiyordu: Bir an önce zafer kazanılsın, hele savaş bitsin, sonrası kolay... şu savaş bitsin... diyordum kendi kendime, her şey normale döner, her iş düzelir. Ama yazık ki öyle olmadı.
İnsanların insan olarak kalmalarıydı senin en büyük dileğin. Savaşın onları insanlıktan çıkarmamalarını, ruhlarından iyilik ve acıma duygusunu çıkarıp atmamasını isitiyordun. Sen hep böyle olmaya çalıştın. Bu dünyadan insanlar göçüp gider ama yaptıkları iyi şeyler kalır.