Kendini ezme,yaşamının ve bütün insanca gereksemelerin yadsınması,baş öğretisidir.Ne kadar az,yer,içer,kitap okursan;tiyatroya,dansa,meyhaneye ne kadar az gidersen;ne kadar az düşünür,sever,kuram yaratır,şarkı söyler,resim,eskrim yaparsan,vb.,o kadar fazla sermaye biriktirirsin-güvelerin ve tozun yok edemeyeceği hazinen o kadar büyür.Kendin ne kadar azalırsan,o kadar çoğa sahip olursun;kendi öz hayatını dile getirmenle dışsallaşmış hayatını dile getirmen ters orantılıdır-yabancılaşmış varlığın gitgide büyür.
Politik iktisatçı,her şeyin emekle satın alındığını,sermayenin birikmiş emekten başka bir şey olmadığını söyler bize; ama aynı zamanda işçinin,herhangi bir şey satın alabilmek bir yana,kendini ve insanca kimliğini satması gerektiğini söyler.
Toplumun serveti azalırsa herkesten çok işçi sıkıntı çeker,çünkü:işçi sınıfı zenginleşmiş bir toplumda mülkiyet sahipleri sınıfı kadar kazanamaz ama toplumun gerilemesi durumunda hiç kimse işçi sınıfı kadar acı çekmez.