Doğmaktan bezmiş olarak doğduğu için, gölge olmak istedi: Peki ne zaman ve hangi doğumun kusuruyla yaşadı? Canlıyken kefenini taşımışsa da, hangi mucizeyle ölmeyi başardı?
Doğru diye bir şey yok mudur mu?
Doğru diye adlandırılan şey, yetersiz bir şekilde yaşanmış, henüz içi boşaltılamamış, ama eskimesi kaçınılmaz olan ve yeniliğini tehlikeye sokmayı bekleyen bir yeni hatadır.
Gülümserim: Bir dünya doğar. İçim kararır: O dünya ortadan yok olur ve bir başkası belirir. Aynı anda hem doğru hem saçma olmayan hiçbir görüş, sistem ve inanç yoktur; bu durum, o görüşe katılmamıza ya da ondan kopmamıza bağlıdır...
"Niçin"ini "nasıl"ını geveleyip durmak; ikide bir Sebep'e -ve bütün sebeplere- kadar gitmek, işlevlerde ve melekelerde bir karışıklık olduğunun göstergesidir; bunun da sonucunda "metafizik sayıklama" gelir uçurum bunaklığı, bunaltı içinde yuvarlanma, esrarın nihaî çirkinliği..
Nevrozun ruha ve kalbe soktuğu her şeyi, orada bıraktığı bütün marazí izleri, beraberinde getirdiği bütün murdar gölgeleri silebilseydik keşke!