Zaman içinde en çok gelişen, benimsenen, en ünlü "tümdengelimci" kehanet yöntemlerinden birinin gözlem alanı hem gök cisimleri (Ay, Güneş, gezegenler ve yıldızlar) hem de atmosfer olaylarıydı (rüzgâr, yağmur, fırtına...) Yüzlerce yıl boyunca bunların hareketlerini gözlemleyen alimler parlak astronomik bilgiler edinmişler, Helenistik dönemde bilgilerini gerçek bir bilimle taçlandırmışlardı. Yıldızlı gökyüzünde gök cisimlerinin hayvan, insan ya da başka şekillerde "takımlar" oluşturduğu uzun zaman önce fark edilmiş, gök haritasına bir düzine kadar burç yerleştirilmişti.