Coco Mousa
@Coco_MKS
9 okur puanı
Temmuz 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Bu arada anlık bağlanma her zaman sağlıksız değildir. Bazen derin bir anlayıştan gelir; karşınızdakinin yang’ine yin olmaktan. Ama o anlarda dahi, derinlerde bir yerde olan biteni anlamaya çalışmak önemlidir. Çünkü –sağlıklı bir ilişkide her zaman olacak olan– çatışma gerçekleştiğinde kendinizi ve oynadığınız rolü işte bu anlayışın merceğinden görebilirsiniz. Masaya getirdiklerinizin ve sorumlu olduklarınızın sahipliğini, bu anlayış sayesinde üstlenirsiniz. Bu anlayış olmadan birisini bolca suçlamaya, mağduru oynamaya ve sağlıksız kalıpları tekrar etmeye başvurursunuz.
Reklam
Ruh ikiziniz, hayatınıza güzel girecek biri değildir. Size olayları sorgulatmak, gerçekliğinizi değiştirmek için gelen kişi olacaktır ruh ikiziniz. Hayatınızda bir dönüm noktasına işaret eden biri. Hayalini kurduğunuz ideal kişi olmayacak, sizinle tartışan ve sizi iyileştiren sıradan biri olacak.
Beyaz atlı prensin/prensesin sizi ne olursa olsun kabul eden biri olduğu fikri ilk başta kulağa gayet harika geliyor, ama gerçekte öyle mi? Sürekli uyumlu olmak, ya da partnerinizin hatırına kendinizden bir parçayı feda etmek ya da partnerinizin gerçek benliğinden bir parçayı feda etmek, etrafımızdaki kusursuz bir uyum içinde olma hâli, her bireysel hem de çift olarak büyüme ve gelişme kabiliyetimizi engeller. Farklılıkları kabul edebildiğimizde, birini bizim olmasını istediğimiz kişi olarak değil de ‘gerçekten olduğu kişi’ olarak görebildiğimizde, kendimizle ilgili olarak karşımızdakine dürüst olabildiğimizde, ve onlara kendimiz olduğumuz kişi olarak sevdirdiğimiz ve kabul ettirdiğimizde gelişiriz.
Çok ve pervasızca sevmiştik, bir ilişkiyi inşa etmek ve sürdürmek için yoğunluk ve tutkunun yeterli olmadığını öğrenmiştik. Kendimizi kaybetmiştik ama bu bizim suçumuz değildi. Sağlıklı ilişkiler kurmayı kimse öğretmemişti bize. Diğer herkes gibi öğreniyorduk; büyürken gördüğümüz şekilde –reklamlardan, filmlerden– ve çok fazla acı çekerek. Duygularımızı tıkıştırarak. Yanıt vermek yerine tepki vererek. Sağlıklı sınırlara sahip olmayarak ya da güçlü bir benlik algısı inşa etmeyerek. İletişim kurmayı bilmeyerek. Sahiplenme ya da güvenli alanlar yaratma kabiliyetine sahip olmayarak. Teyit ve onay peşinde koşarak. Bir şeyleri çabucak sevmeye başlayarak. Tehlike işaretlerini görmeyerek (ya da onlara dikkat etmeyerek). Nasıl yalnız kalınacağını bilmeyerek. Kaçtık. Saklandık. Ve duygusuzlaştık.
Zor olanın aslında ‘kimya’ değil, ‘fonksiyon bozukluğu’ olabileceğini bize kimse öğretmedi. Güvenli bir alan oluşturmayı, etkin biçimde iletişim kurmayı ve kavga etmeden tartışmayı hiç öğrenmiyoruz.
Reklam