Fakat mutluluk ve neşe insanı nasıl güzelleştiriyor! Yürek sevgiyle nasıl da kaynıyor! Sanki kendi yüreğini alıp bir başkasının yüreğine dökmek istiyorsun, herkesin neşelenmesini, herkesin gülmesini istiyorsun. Mutluluk nasıl da bulaşıcı!
Yıllar nasıl da uçup gidiyor! En güzel zamanlarını nereye gömdün? O düşler dünyası beyazla örtülecek, hayallerin solacak ve sararmış yapraklar gibi düşüp gidecek…
O zaman hayallerim pek iç karartıcıydı. Gerçi ondan önce de daha iyi sayılmazdı, ama yaşamak sanki daha bir kolay ve huzurluydu; başıma üşüşen o kara dumanlar yoktu, o vicdan azapları, gece gündüz yakan bırakmayan o karanlık, kasvetli pişmanlıklar yoktu