Lainie geri adım attı ve gözlerini sildi. O an her şey kayboldu;o anlık yakınlık ve yaşanabilecek her şey yağmura karışıp yok oldu.
Gözyaşları, diye düşündü yorgun bir halde. Tanrı onun bu haline ağlıyordu sanki.
Hiç yoktan bir anlam var etmiştik ama.. sanat da bu değil midir zaten? Ya da en azından benim sevdiğim sanat böyle: birinin saplantısı başka insanları sarmalayarak onları dönüştürür.