ORTAÇAĞ CADISI
@Cogleee
GRİMOİRE
Bazen nedenini bilmediğiniz bir his kaplar içinizi. Aklınız ermez yaşananlara, Yaşadıklarınıza. Sanki dışarıdan hayatınızı izleyen yabancı bir seyirci gibi hissedersiniz kendinizi. Olanlar oluyordur ama siz sadece izlemekle yetiniyorsunuzdur. Dökemiyorsunuzdur içinizdekileri, Anlatamıyorsunuzdur sakladıklarınızı. Oysa susarak da olsa dökmek isterdiniz içinizde biriktirdiklerinizi.Birine sarılma ihtiyacıyla tutuşuyorsunuzdur , Belki birinin elinizden tutmasına muhtaçsınızdır ama tam da o an fark edersiniz ki kimse yoktur yanınızda . Kimse çıkmaz karşınıza. Bir başınıza, yapayalnız olduğunuzu düşünür, kendi iç dünyanızda sıkışıp kaldığınızı anlarsınız. Başka şeyler yapmaya çalışır,Olanları aklınızdan çıkarmak için çaba sarf edersiniz.
Reklam
10/10
Beğendi
·6 günde okudu
·2023 10. kitabı
Bir yaz gecesi, bir cumartesi akşamı, Bir sayfiye yeri: ılık mı ılık, yıldızlı mı yıldızlı, durgun mu durgun. Ara sıra çamdan, fundadan, defne ve zeytinden, Denizden ve karanlıktan, köşk bahçelerinin havuzundan çıkma, Yerli, otlak bir lüfer balığının dibinde gezinişiyle fiske fiske denizden fırlama, öldürürcesine serin, gebertircesine kokulu, kim olursa olsun , ne olursa olsun Bir mahluk dudaklarına muhtaç bir insanın ruh halini kamçılayan bir rüzgâr… Denizdeki sandalda Gramofon, balıkçı kahvesinde hoparlör, genç kız ve oğlan ağızlarında ıslık, her şarkıda bir Maria ve Marika… Bir garip tabiat zevki ve insan zevksizliğiyle uçup giden bir gemiye benzeyen bir ada…Bu kadar anasının gözü bir gece de yalnızdım 
Söz vermiştim kendi kendime: yazı bile yazmayacaktım. Yazı yazmak da bir hırstan başka neydi? Burada namuslu insanlar arasında sakin, ölümü bekleyecektim. Hırs, hiddet neme gerekti? Yapamadım. Koştum tütüncüye, kalem kâğıt aldım. Oturdum Ada’nın tenha yollarında gezerken canım sıkılırsa küçük değnekler yontmak için cebimde taşıdığım çakımı çıkardım. Kalemi yonttum. Yonttuktan sonra tuttum öptüm. Yazmasam deli olacaktım 
Tabiat, çoğunca dosttur. Düşman gibi gözükdüğü zaman bile insanoğluna kudretini ve kuvvetini tecrübe imkânları veren, yüz vermez bir babadır; fırtınasında Kayığını batırdığı zaman yüzmesini, rüzgârında kulübenin damını uçurduğu zaman daha sağlamı, daha hünerliyi bulmayı öğretiyor; Canavarıyla karşı karşıya bıraktığı zaman adele kuvvetini sınıyordur.
Reklam