Mücadelenin alâmeti bir yandan hakkı beyan eder gibi yapıp diğer yandan karşı çıktığı kimseyi küçük düşürmektir. Bu sayede kişi muhatabın noksanlığını açığa vurarak kendi nefsini üstün görmek, gayretindedir. Bundan kurtulmanın yolu ise , sustuğu takdirde günaha girmeyecek olduğu konularda susmayı tercih etmektir.
Bilâl b. Sa'd (r.a) demiştir ki: Bir kişiyi konuşmasında inatçı, mücadeleci ve kendi görüşünü beğenmiş olarak gördüğün zaman bil ki o tam bir zarara uğramıştır.
Mümin konuşmak istediği zaman düşünür. Eğer söz faydasına ise konuşur, zararına olacaksa susar. Günahkâr kimse ise hiç durmadan ve düşünmeden konuşup durur.