Kitabı okumadım, adeta yaşadım diyebilirim. Kullanılan dil son derece basit ve anlaşılır fakat yarattığı etki de bir o kadar büyük. Kitabı okurken karakterlerle o kadar özdeşleştim ki yaşadıkları acıları ben de yaşamış kadar etkilendim.Hayatın, doğumları ve ölümleri, sevinçleri ve kederleri vs. kapsayan bir bütün olduğunun tekrardan farkına vardım. Aile olabilmenin güzelliği, aile bireylerinin birbirine olan bağlılığı kitabın belki de vermek istediği en güzel mesajdı.Kitapta, okuyucuyu kendine çeken sıcacık bir atmosfer vardı. Yazar kitabını "mutlu azınlığa" adamış.Hayatı acısıyla, tatlısıyla bir bütün olarak görüp kabul eden , sahip olduğu şeyler için şükreden mutlu azınlıktan biri olmanız dileğimle.İyi okumalar...