Nilay Yamanel
@ConsumerSapiens
"Bir mağara duvarındaki ilk insan eli izinden beri, devamlılık arz eden bir şeyin parçalarıyız. Yani, aslında ölmüyoruz."
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Bu düşünce uyku ile uyanıklık arasındaymış gibi kederle allak bullak olmuş zihnimde dolaştı. Araba caddeden anayola girdiği sırada arka penceredeki görüntü değişti, karşımda Notre-Dame'ın Paris sisinin ortasında mavi ve hafifçe silik görünen kuleleri belirdi. Zihnimdeki düşünceler de hemen değişti; araba gibi ben de bir alete dönüşmüştüm. Bicêtre'in çağrıştırdığı düşüncelerin yerini Noter Dame'ın çağrıştırdıkları aldı. Ahmakça gülümseyerek, ---- Bayrak asılı kuledekiler beni çok rahat seyredecekler, dedim içimden.
Aman Tanrım! Gün batmadan öleceğim doğru mu? İdam edilecek kişinin ben olduğum doğru mu? Dışarıdan gelen o boğuk çığlıklar, şimdiden rıhtımlarda neşeyle toplanan o insan kalabalığı, kışlalarda hazırlanan o jandarmalar, siyah cübbeli o rahip, elleri kanlı o adamlar, bütün bunlar benim için mi? Demek burada kımıldayan, soluk alan, tıpkı herhangi bir masa gibi bu masanın yanında oturan, belki de başka bir yerde olması gereken, dokunan hisseden ve giysilerinde hala kıvrımlar oluşan ben öleceğim!
