Platon’a göre sanat -resim, heykel, oyunculuk, şiir veya düzyazı- ne şekilde olursa olsun kendisi de sonsuz biçimlerin taklidinden başka bir şey olmayan deneyimlediğimiz şekliyle fiziki dünyanın temsili olduğundan, her zaman sadece taklidin taklididir. Dolayısıyla sanat sistematik olarak yanlış yönlendiricidir. Gerçekliğin çekici ve eğlenceli bir görünümünü sunmak süratiyle insanları en iyi ihtimalle gerçekliğin doğasına dair kafa karışıklığına en kötü ihtimalle de ahlaken yozlaşmaya iter. Platona göre sanat her türlü yanlış insan duygusunu harekete geçirir.