Biz olarak tanımladığı Türk Millet'ini (toplumsal, kültürel, sosyal, dini vs. alanlarda) muazzam bir şekilde irdelemiş ve algılamış olan Meriç'in oluşturduğu bu eserin her bölümünü, her sayfasını ve her cümlesini ayrı ayrı anlatmak ve açıklamak isterim. Lakin bunun için yeterli biri miyim değil miyim bilemiyorum... Bu nedenle kitap hakkında kısaca bir yorum yapmak istiyorum:
Meriç bu yazısında: Üç zaman veyahut evren olarak tanımlayabileceğim (Ne idik (unutulmuş), Ne olacağız (belirsiz), Ne olduk (fikirsiz)) bir yerde arafta kalmış olan bizlerin; hayat hikayelerinde bulunan bazı olumlu veyahut olumsuz ¡olguların! tüm detaylarını salt bir düşünce yapısını kullanarak ele almış ve gerçekleri olduğu gibi gözlerimizin önüne sermiştir diyebilirim...
Reklam
Her düşünceye saygı.
Karanlıkları devirmek ve aydınlık bir çağın kapılarını açmak için en mükemmel silah: Kalem. Sözle, yazıyla kazanılmayacak savaş yok...
Avrupalı dostları lütufkârdılar. Karşılık olarak biraz "ihanet" istiyorlardı sadece...
Kültür davası halledilemeden siyasetle uğraşmak abesdi...
Kuran-ı Kerim hem bir ibadet kitabı, hem bir anayasa, muhatabı ise bütün insanlık.
Birçok kitapları, okumuş olmak, hatta okumuş görünmek için okuyoruz. Birçoklarını da çevremizden kaçmak için...
Her dudakta aynı rezil şikâyet: Yaşanmaz bu memlekette! Neden? Efendilerimizi rahatsız eden bu toz bulutu, bu lağım kokusu, bu insan ve makine uğultusu mu? Hayır, onlar Türkiye'nin insanından şikâyetçi. İnsanından, yani kendilerinden. Aynaya tahammülleri yok. Vatanlarını yaşanmaz bulanlar, vatanlarını "yaşanmaz"laştıranlardır.
Türk aydını, Kitâb-ı Mukaddes'in Serseri Yahudisi*... Hangi Türk aydını? Kaçanlar ne Türk, ne aydın. Bu firar bir Kabil kompleksi.
Kendini yığın haline getiren bir millet pâyidar olamaz. Tek kaygısı para olan bir yığın yaşayamaz. Düşünceyi küçümsüyoruz. Kitaba harcadığımız parayı, atlar için harcadığımızla kıyaslarsak, yerin dibine girmemiz gerekmez mi? Kitap sevene, kitap delisi diyoruz. Kimseye at delisi dediğimiz yok. Kitap yüzünden sefalete düşen görülmemiş. At uğrunda iflas eden edene.
... Felaketimizin kaynağı kültür yokluğu. Bizi helak eden ne ahlaksızlık, ne bencillik, ne kafamızın ağır işlemesi. Bir öğrenci kayıtsızlığı içindeyiz. Hoca tanımadığımız için yardım görmemize imkan yok.
Reklam