"' ... ama bu kıskanç ve kibirli insanlarla dolu meclise biri çıkıp birikimlerinin ürünlerini, eski dönemlerde ya da başka ülkelerde alınmış birtakım önlemleri veya kendisinin bazı ülkelerde gördüğü şeyleri anlatmaya kalkışırsa dinleyenler ayaklanırlar, bütün bilgeliklerinin tehdit altında olduğunu, başkalarının düşüncelerini sakatlayacak bir bahane bulamadıkları takdirde aptal muamelesi göreceklerine inanırlar. Başka bir argüman bulamadıklarında şuna sarılırlar: "Bizim tasarladığımız şeyler atalarımızın onayından geçmiştir; onların bilgeliğini taklit etmekten daha iyi bir şey yapamayız."
Böylece sorunlar bütünüyle çözümlenmiş gibi rahatça yerlerinde otururlar. Herhangi bir alanda atalarından daha bilgili ve uyanık birinin bulunmasının gerçekten korkulacak yanı olabilir mi? Oysa biz onlardan kalan en güzel, en yararlı kurumları yaşatma konusunda hiçbir şey yapmıyoruz ve gelenek bahanesiyle sadece düzeltilebilecek, iyileştirilebilecek şeylere sarılıyoruz, öyle değil mi? Benim çoğu zaman gördüğüm ya da tanık olduğum kibir, budalalık ve inatçılığın zorla kabul ettirdiği bu türden önyargılardır. Bir keresinde İngiltere'de..."'
İnsanoğlunun dili, dini, ırkı, mezhebi, görüşleri, yaşadığı zaman ve kaldığı mekan değişiyor lakin kimilerinin iyi veya kötü kimilerinin ise Hak veya Batıl olarak tanımladığı mücadelesi değişmiyor, değişemiyor maalesef..!
Yunus Emre:
Sonra cırtlak sesiyle gürledi: "Beterdir yoksulluktan nicelerin varlığı / Bunca varlık var iken gitmez gönül darlığı," deyip beylerimizin, efendilerimizin malına, mülküne göz diker, kargışlar yağdırırsın derviş bozuntusu!
Yanıtladı Yunus:
Kişi esenliğe varlıkla, malla, mülkle değil Allah aşkıyla kavuşur. Varlık her zaman ferahlık vermez gönle. Zaman olur varsıllık yoksulluktan da beter eder insanı. Bunu söylemek istedim kadı hazretleri...
Luther:
1510-1511 yılları. 29 yaşındaki genç rahibi görevli olarak Roma'ya, Vatikan'a gönderdiler. Vatikan'daki lükse, şatafata, sofralardaki bolluğa öfkeyle bakıp yanındaki rahiplere yakınıyordu:
Yoksul halk, köylüler ve köy papazları yiyecek ekmek bulamazken Papa, piskoposlar, Vatikan rahipleri bolluk içinde yüzüyor. Tanrı'nın buyruğu bu mu?
Korku ve endişe içinde, haç çıkarıp yanından uzaklaşıyor, söyleniyordu rahipler:
Şeytan bu!
İblis'in ta kendisi!
Tanrı'nın yeryüzündeki gölgesi olan Papa efendimize dil uzatıyor. Tövbe, tövbe!..
