Bir gün yüz öven diğer gün ruha isyan dolduran bu tükeniş denemelerimi bağışla . Anlama çabam delirme sanatına döndü. Ve anlayışlarım ,en kötü kusuşları bıraktı ruhuma. Başkalarına da en güzel susuşlari...
Hasret gibi kaçıyorum üstüne göz dikmiş beklentilerden. Suni bir kalabalıktan bir öksürük gibi fırlıyorum dışarı. Beni haykıran her şeyden kaçıyorum. Unutulmak ve hatırlanmak arasında can çekişme nöbetlerim bitti. Tarihe değil ama güne not düşüyorum.