Ferhat
@CosmiC1903
Bursa
12 Ocak
130 okur puanı
Ekim 2021 tarihinde katıldı
Gerçek hayatta görebileceğimiz ama sebebini pek düşünmediğimiz temel bir sorunun, binlerce olumsuz sonuca toplumumuzu götürebileceğini gösteren ve bunu tarafsız bir yerde durmaya çalışarak yapmasıyla sizi taraf olmaya zorlayan bir roman okuyacaksınız.
Kitaptaki karakterlerin en azından birinde kendinize dair bir şeyler bulmamanız çok zor. Eğer istisna bir karakterseniz ve kendinize dair iz bulamazsanız bile, kafanızı sağa sola çevirip şöyle bir göz gezdirdiğiniz zaman etrafınızda bu kitaptaki karakterlerin, çoktan tipleme haline dönüşmüş varyasyonlarını göreceksiniz.
Sosyal hayatın temeli/çekirdeği olan ailenin, olumlu veya olumsuz bir dokunuşunun domino taşı gibi bütün toplumu etkileyebileceğini çabasız bir biçimde karakterlerin hayat hikayelerinde anlatan bu kitabın ve konusunun üzerine ciddi şekilde eğilinmesi gerekiyor.
Reklam
Kitabı okumaya başladığım andan itibaren akıntıya kapılmış gibi bir hisle kitaba devam ettim. Sürekli kitabın konusunu ve anlattığı derdi anlamaya çalışırken kendimi kitabın yarısına gelmiş halde buldum. Sonra zihnimde metaforik anlatımları tam olarak sindiremediğini düşünüp belirli bir kısmı tekrar okudum ve bu kez farkında olarak ilerlemeyi başardım. Romanın anlattığı hikaye ve son ilgi çekiciydi ama beni bundan daha çok soyut kavramları birbirine ve duygulara bağlayış şekli etkiledi. Kitapta bazı cümleler her okuyana farklı anlam veya duygu hissettirmek için tasarlanmıştı ve bu cümleleri tekrar okuma girdabına düşerseniz az önceki sizden de farklı anlayacak olmanız muhtemel.
İlk inceleme yazımı bu eser için yapıyor olmak dahi beni mutlu ediyor öncelikle, bu kitap için söylenecek ilk cümle bir Sebahattin Ali klasiği diyebiliriz. Kürk Mantolu Madonna hatta Kuyucaklı Yusuf kadar popüler olmasa da bana göre yazarın en güzel ve en vurucu eseri olmuş. Öncelikle dili inanılmaz akıcı ve hiçbir zaman artık bitsin gözüyle bakamıyorsunuz. Olay örgüsü birbiriyle bağlantılı ve asla kopukluk hissetmiyorsunuz. Ana karakterlerin gerçekte bazı yazarları temsil ediyor oluşu kitabı daha da ilgi çekici kılıyor.
Kitapla alakalı yine en güzel hususlardan biri ise bazen çaresizliğin insana neler yaptırabileceğini, gücümüzün yetmediği konularda yaşadığımız buhranı, iç sorgulamayı, mutsuzluğu ve etrafımızdaki insanların iki yüzlülüğünü çok çarpıcı şekilde ortaya koymuş olmasıdır. Kitabı okurken yer yer kendi iç dünyamı ve geçmişime temas eden kişileri "replay" ediyor olmak oldukça garip hissettirdi. Mamafih okuyun, okutturun efendim.
İncelemeyi kitaptan en sevdiğim bir pasaj ile bitirmek istiyorum.
"Sana teşekkür borçluyum, bana bu dünyanın hakikaten suratına tükürülmeye bile değmez olduğunu sağlam bir şekilde ispat ettin. Şu kainatta belki iyi bir taraf vardır diyor ve seni düşünüyordum. Bir daha teşekkür ederim, beni bu boş hayallerle avunmaktan kurtardığın için.."
