CoverSkull

CoverSkull
@Coverskull
an observer
4. Ama O Bir Sesten Herkes Kendi Gam Hikâyesini Anlar
Gerçi rebabın sesi aynıdır, bir sestir; ama o bir sesten herkes kendi gam hikâyesini anlar. Bizzat bu bir ve aynı ses, birbirine benzemeyen yüz binlerce farklı hâlin sırdaşı, dildeşi olur; sade ve renksiz olan, ama kendisiyle ağaçlarda ve meyvelerde birçok çeşitli renk ve tat ortaya çıkaran ve kendi eşsiz güzelliğini o çeşitli şekillerde gösteren bahar mevsimi gibi. Bunun gibi Hak Teâlâ bütün âlemi yarattı; eğitiyor, öğretiyor ve besleyip büyütüyor. Herkes ve her şey, her biri, karıncadan Süleyman’a kadar, neye sahiplerse, layık oldukları ölçüde O’nunla sahip olurlar. Bundan dolayı O’nun cemalini görmeyi, müşahede etmeyi, O’nun yüzüne bakmayı, yarattıklarında, eserlerinde yapmak, O’nu onlarda görmek ve bilmek gerekir; fakat bu görüş, ilmî ve aklîdir.
Sayfa 156·Kitabı okudu
Alıntı
Hangi tür kitapları seviyorsun? 🔎 Polisiye 💕 Romantik 🚀 Bilim Kurgu 🏰 Fantastik 📖 Klasik 🧠 Kişisel Gelişim 🏛️ Tarih 😱 Gerilim
Vücudun da ruhun da o Hay ve Kayyum ile diridir, Aklın da imanın da O’nunla ayaktadır, kaimdir. O ihsan sahibi [Rabb’i]nin rızası, emri ve nehyi olmadan, Bir damarın bile hareket edemez bedeninde [hiçbir zaman]. Senin hareketlerin O’ndandır her zaman, Bir saman çöpü gibi, ırmak üzerinde giden, akan. Uyuman, uyanman, yemen, içmen senin, Sağlığın, hastalığın, hayrın ve şerrin senin, Hepsi, ey oğul, o sırları bilen [Hak Teâlâ’dan]; Kalp gözünü aç ve iyi bak gönülden, candan. Ta ki her şeyin o olduğunu göresin açıkça; Saf, tortu, çekirdek ve kabuk iki dünyada. Artık Allah’a sarıl, vazgeç kendinden; Varlığın ve benliğin kökünü sök at kökünden. Ta ki sen, o olasın, kendinden kurtulasın, Can nakdini cananın hazinesine koyasın. Dile sığmaz bu mananın şerhi; Bırak bunu, rebaptan başla haydi.
Sayfa 156·Kitabı okudu
Şiir
Sahte paraları, hep gerçek para gibi sattı, Bu geri zekâlı yüzlerce defa canını yaktı. Haydi, kendine gel, artık aldanma ona, Aldanma da güneş ışığı doğsun sana da. Ta ki karanlıktan kurtulasın o ışıkla, o nurla, İblisi terk edip yüz tutasın huriye, [gılmana]. Çocukluktan buluğ çağına, hatta ihtiyarlığın sonuna Uğradığın menzillerden her biri ey ağa, Her menzil, senin yanında bir dünya idi; Sana bal görünüyordu, ama senin zehrindi. Geçtikten sonra belli oldu çirkinlikleri sana; Bu menzillerden de geç, [haydi] düş yola. Yolculukta menzil, son konaklama yeri değildir; [Orada] oturup kalan, gitsin, [orası] yeri değildir. Mademki bu dünya geçip gidilecek bir konaktır, Artık dünyaya gönül vermek akılsızlıktır, ahmaklıktır. Ona sevgi beslemek cehalettendir, körlüktendir; Doğruluktan, ibadet ve takvadan başkası hatadır. Git, bu alçak dünyanın tuzağına düşme de; Mağlup olmayasın şeytanın hilesine.
Sayfa 154·Kitabı okudu
Şiir
Bu dünya halkının ciddi işleri de Mizahtır, alelade şeylerdir gönül ehli nezdinde. Dünya halkının kavgası, şamatası ve padişahlığı, Bu büyüklerin hayatı, ordusu, içki meclisi ve savaşı, Gönül ehli katında oyundur kesin, oyalanmadır, Yerdeki ölü gibi hiçtir, faydasızdır. O menzillerden geçtiğin zamanlarda, Acı şeyler şeker gibi tatlı görünürdü sana. O biçim çirkin [şeyler] ne güzel görünürdü sana, Rağbetin günden güne artardı onlara. Onlardan men etmek mümkün değildi asla; Onlara olan aşkından güzel gibi görünürdü sana. Aşkı gidince, çıktı çirkinliği ortaya, Çocuğun yanında, yaşlının, gencin yanında da. Şimdi içinde bulunduğun menzilden de Daha büyük başka bir menzile gittiğinde, Onun gibi, bu da çirkin görünecek sana, Kâbe gibi görünse de havra gibi görünecek sana. Kötü kocakarıdır bu büyücü dünya; Bu hilekârın işvesine fazla aldanma.
Sayfa 152·Kitabı okudu
Şiir
Cansız varlıkken bitki hâline geldin; Bitki hâlinden de hayvan şekline girdin. Merada hayvan yediği için seni, Oldun meradaki hayvan gibi. Hayvanken, seni insan yediği zaman, İnsan oldun, yüceldin [kurtuldun] aşağılıktan. [Anne] rahminde ahlât ve kan idi gıdan; Rahimden sağ salim çıktığın zaman, Süt oldu gıdan çocukluğunda, Sonra ekmek oldu, aklını başına aldığında. [Katettiğin] sayısız menziller oldu dünyada, Şimdi, akil baliğ olanlardan oldun sonunda. [Artık] hatırında yok o menzillerden hiçbiri; Ruh[un] toz gibi silkip attı içinden hepsini. O menzillerin hepsi hatırından çıkıp gitti; Gerçi her biri senin katında güzel veya kötü idi. Onlardan biri aklına gelince, korkup kaçıyorsun şimdi, Akıllı insanın deliden korkup kaçtığı gibi. Anne sütü ki önceleri hoşuna giderdi, Can gibi, uygun ve makbul gelirdi,
Sayfa 150·Kitabı okudu
Şiir