Hepimiz içimizde, gizli, nazik davranışlarla üstü örtülen ama bir tehdit algıladığımız zaman hemen o keskin dişleriyle ortaya çıkan bir timsah taşıyoruz.
Hepimiz birbirimize için hüküm veririz. Fakat hüküm vermek için doğan insanlar vardır. İşte onlar korkunçturlar. Bence birinci numara insan düşmanları onlardır. Çünkü her şeyi bilirler, görürler, affederler, bütün neticelerin altındaki sebepleri tanırlar.
Sağlık, yarabbim, bize sağlık ver... Kuvvet değil, sağlık... İnsanoğlunun sıhhati... Hayatı olduğu gibi kabul edecek sağlık... Tanrılara benzer ömür istemiyoruz... Bize nasip olan ömrü yaşayalım... İnsanca yaşamak... Hiçbir şeye aldanmadan, kendimize yalan söylemeden, kendi yalanlarımıza, gölgelerimize tapmadan yaşamak...
Yaşlarının ilerlediğini görmenin verdiği hüznü, çocuklarına, gençliklerine, hiç duymadıklarına emin olduğum bir yalancı hasretle anlatmak. Bundan gülünç şey olur mu? İnsan yaşadığı zamanın içinde ve emrindedir.