Cumhur
@Cumhur1
yan yana giden iki paralel çizgi gibi birbirlerine çok yakındılar ama birbirlerine dokunamıyorlardı.
Kaybolmuş birini arayan herkes gibi kendisinin de her gün biraz daha kaybolduğunu, eksildiğini hissediyordu.
"İstemediğin bir şeyi mecbur olduğun için yapmanı istemem." "İstediğin bir şey için bazen istemediğin şeyi de yapmak zorundasın. Bazen ancak ikisini birden kabul edersen istediğin oluyor."
Öylesine insanlardan uzakta ve birbirlerine duydukları aşkın doğallaştırdığı bir yakınlığın içinde yaşıyorlardı ki insanların onları da ilgilendiren kuralları olduğunu unutmuşlardı.
Soğukluğunu istediğinde mızrak gibi saplayabiliyor insana.