Gündüzün güneşinin önünde özgürsün sen.
Gecenin ayının ve yıldızlarının önünde özgürsün.
Güneş, ay, yıldızlar olmadığında yine özgürsün.
Dahası, bütünüyle varlık gözlerinden silindiğinde de özgürsün.
Ama, sevdiğine kölesin, çünkü onu seversin.
Bir de seveninin kölesisin, çünkü seni sever.
En güzel giysin başkasının tezgâhında dokundu.
En lezzetli yemeğini başkasının sofrasında yedin.
En rahat yatağın başkasının evinde yattığındır.
Şimdi bana söyle, kendini başkasından nasıl ayrı sayarsın?