Ceyy
@Cyloo
Öğretmen
Lisans
62 okur puanı
Temmuz 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Gülüş Kisvesi Ardındaki ÇöküşAlıntı
Karamsar anlatımlardan hoşlanmayanların uzak durması gereken bir kitap. Küçüklüğünden itibaren her şeyin hazır sunulduğu, maddi kaygı yaşamayan bir bireyin, manevi doyuma ulaşamayarak yaşadığı ruhsal çöküşü anlatan etkileyici bir eser. Yazarın kendi hayatından izler taşıması, romanı daha da çarpıcı kılmış. Toplumda kabul görmek adına sürekli pozitif ve şakacı bir kimlik sergilemeye çalışırken, içinde kopan fırtınalarla tek başına mücadele edemeyişi derin bir yalnızlık duygusunu gözler önüne seriyor.
Reklam
İyilikten maraz doğar.
Son dönemlerde okumaktan keyif aldığım en iyi kitaptı sanırım. Kitap Habil ve Kabil hikayesi etrafında şekilleniyor. İnsan doğuştan iyi mi kötü mü, yoksa seçimleri mi aslında belirleyici? Okurken bu soruyu bol bol düşündürüyor. Kitapta tüm karakterlerin psikolojik derinliği harikaydı. Herkesin kendinden bir şeyler bulabileceği bir eser. Üç nesil bir ailenin iyilik ve kötülük seçimleri çerçevesinde şekillenmiş. Normalde kötülük yapan insanlarla da empati yapılabilir, -niçin bunu yapmış-diye sorgulayabiliriz. Ama Cathy karakteri bu fikrimi çürütmemi sağladı. Saf kötülük nedir bunu çok güzel gösteriyor bu karakter ve hiçbir şekilde empatiye açık kapı bırakmıyor benim nezdimde. Saf kötülük kadar saf iyiliğin de doğru olmadığını görüyoruz aynı zamanda romanda. Adam karakteri ise Cathy nin tam tersi saf iyi ama çevresine vermiş olduğu zarar da cabası. Bu iyilik onun gerçek dünyayla bağını koparmış. Bu iki karakterin çocukları olan Cal ve Aron arasındaki zıtlık ise insanın içinde hem iyiliğin hem kötülüğün bulunabileceğini gösteriyor. Bunun aslında seçim yapma özgürlüğüne bağlı olduğunu vurgulayan “Timshel” kavramı üzende duruluyor. İnsan tamamen ne iyidir, ne kötüdür. Önemli olan bizim hangi tarafı seçtiğimizdir.
Kalabalıklar içinde yalnızlıkAlıntı
Momo, günümüz dünyasında insanların kalabalıklar içinde nasıl yalnızlaştıklarını anlatan okuması keyifli, güzel bir eser. İnsanların vakitlerini birbirlerine değil de sadece işlerine ayırarak nasıl robotlaştıklarını, mutsuz hale geldiklerini gözler önüne seriyor. Özellikle teknolojik gelişmelerle birlikte işler daha kısa sürede halledilebilirken bir şeylere vakit ayırmaktada da bir o kadar zorlanıldığını görüyoruz. Oysaki geçmiş yaşantımızda daha uzun zaman diliminde işler ilerlese de mutluluk vardı. Biz insanlar dokunmaya, sevmeye muhtacız. Bir insanın gözlerinin içine bakarak sohbete ayrılan zamandan alınan keyif paha biçilemez. Lakin teknolojiyle birlikte bu zamanı kazanmak isterken elimizden kayıp gidişini görüyoruz bu kitapta.
Kitabın sonunda geçen “Ben size bütün bunları olup bitmiş gibi anlattım. Oysa gelecekte olacakmış gibi de anlatabilirdim. Benim için ikisi arasında büyük bir ayrım yok.” sözü ise aslında anlatılanların sadece bir hikâye olmadığını, her dönemde yaşanabilecek bir gerçek olduğunu vurgulamaktadır.