Ceyy
@Cyloo
Şu anda okuduğu kitap
Şanssızlık, insanı alıngan; sürekli acı ise adaletsiz kılar.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
O zamana kadar, kendi sınırlı çevremde sorumsuzca yaşamıştım. Yalnızca arkadaşlarıma ya da üstlerime hoş ya da önemli görünenlerle ilgilenmiş, ancak kendim bireysel olarak hiçbir şeyle duygusal bir paylaşım yaşamamış, kimsenin de bende bunu yaşamasına olanak vermemiştim. Hiçbir şeye gerçekten üzülmemiştim. Ailemle ilişkilerim düzenlenmiş, meslek hayatım, kariyerim sınırlandırılmış ve kurallara göre belirlenmişti. Ancak bu kayıtsızlık -şimdi anlıyordum- beni tasasız, düşüncesiz yapmıştı.
Birini bir zamanlar sevmiş olmak insanın içinde iz bırakıyordu. İnsan o kişiyi artık sevmese bile iz kalan yer acıyordu.
İyi aile çocuğu olunca, yanmadan öğreniyorsunuz ateşten uzak durmayı. Ama hiç değilse bir kere yanmak lazım.
Evet, mutlak olmasına mutlaktı ölüm, ama yine de böylesine soğuk bir dille kabulle dile getirmek, insanın bir bedende varolduğuna değil, o bedende kesinlikle öleceğine inanmaya öncelik tanıyordu.