... yani ilerde ne olacağım, onları değil sadece beni ilgilendirirdi. Hiçbir şey olmak istemiyordum...
Benim tek istediğim kendim olabilmekti. Ama bu hakikat, onların anlayamayacağı kadar basit ve sertti.
Onu gözlemledikçe, artık bu dünyada yaşamak istemediğini düşünüyordum; sanki artık hiçbir şey görmek istemez gibi, gözleri hep kapalıydı; iki büklüm şekilde, cenin gibi yatışı da yaşamının sonunu beklercesine, bir daha dünyaya uyanmak istemeyen bir adamın yatışıydı.