Yazar:
Thomas Bernhard
Çevirmen:
Sezer Duru
Tahmini Okuma Süresi:
2 sa. 11 dk.
Sayfa Sayısı:
77
Basım Tarihi:
Ocak 2016
İlk Yayın Tarihi:
Haziran 1997
Yayınevi:
Sel Yayınları
ISBN:
9789755707662
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
nefesEdebiyat
Thomas Bernhard hayatının dönüm noktalarını sakınmasızca açtığı otobiyografik beşlemesinin üçüncü kitabı Nefes - Bir Karar'da, yine önemli bir kesite tanık ediyor okuru. Adeta ölümüne çalıştığı Kiler'den ağır bir hastalık nedeniyle kopmak zorunda kalan genç Thomas kendini, bütün entelektüel gelişimini borçlu olduğu dedesinin yatırıldığı hastanede bir ölüm koğuşunda bulur. Hayatının son demlerini yaşayanlar ve ümitsiz vakalar arasında, hem kendisinin hem de ailesinde tek iletişim kurabildiği insanın ölümünü çaresizce beklemek onda onulmaz yaralar açmıştır. Psikolojik çöküntü ve fiziksel ağrılarla boğuşmak, bir süre sonra varoluşuna ve geleceğine dair fikirlerinde yepyeni değişimleri getirecektir.
Bernhard yaşadığı ağır deneyimin yarattığı travmaları ve korkuları samimiyetle paylaşırken, okuru da bu büyük yazarın gelişim evrelerini sorgulamaya itiyor.
Puan vermedi·77 syf.·
2022 74. kitabı
Thomas Bernhard'ın otobiyografik beşlemesinin üçüncü kitabı, bir kararda yada yine önemli bir kesite ortak oluyoruz Bu kitabında
Thomas kendini, bütün entelektüel gelişimini borçlu olduğu dedesinin yatırıldığı hastanede bir ölüm koğuşunda bulur. Hayatının son demlerini yaşayanlar ve ümitsiz vakalar arasında, hem kendisinin hem de ailesinde tek iletişim kurabildiği insanın ölümünü çaresizce beklemek onda onulmaz yaralar açmıştır. Psikolojik çöküntü ve fiziksel ağrılarla boğuşmak, bir süre sonra varoluşuna ve geleceğine dair fikirlerinde yepyeni değişimleri getirecektir..
Yazarın gelişim evreleri okuyucuyu sorgulamaya itiyor..
Yaşamak; kendi istediğim hayatı yaşamak, kendi yolumdan, istediğim yere kadar gitme
Kitaptan (s:13)
Düşünülesi konuların olduğu yasam ve yasamın sonu ilgili kendıni sorgulamaya iten bır kıtap..
#y:36 30 i
Hastalıklı Avusturyanın Nefessiz Sanatı1000Kitap
O bir toplumun çevresine sabitleniyordu, sahiplenmeye aç bu toplumun en ücra köşelerinde duranlara karşı hissettiği çekimin önemsizliğini yanına alıyor, hem algılanarak varlaşmak hem de yeraltında yaşamak gibi iki uç ülküyü birbirine bağlıyor, kendi öykülerini tanıklık edilmemiş biçimde yalnız kendi olarak yazmayı istiyordu. Hiçbir vakit yeni hakikatlerin ucunda, yaşamın yoksunluğuna düşecek denli ileri gitmedikleri bu arayış, bir anlamın sonsuza değin yitirilişiyle gelişen her yıkılış gibi, önüne amaçlarının önünde yaşamlarını ikiye bölmekten çekinmeyen yüzsüz sorunları attığında da felaketlerin diziminde yapılan eşitlikten uzak paylamayı yine yeniden üzerinde hissetti. Ayrımcılığın Dünya üzerinde en yoğun rağbet bulan formlarının bir araya toplanırken, üzerine yıkılacakmışçasına zayıf, zarar verecekmişçesine yüksek duran duygu duvarıyla arasına benliğini sıkıştırırken üzerine inşa olduğu temel dikkatini cezbetti o anda; sağlıksızlık, hastalık, engellenmişlik temeli... Artık kendinde başkalaşan, gözlem gücüyle donanan, yine de en bilindik biçimde kelimeleri heceler gibi duran başkanın ayırımında güçlük çeken bu özne, hapishaneden, cehennemden pek de aşağı kalmayan hastalığının devamlı olarak ona anımsatılacağı, en dostane sözlerin dahi vahşilik kazanacağı bir ruh hâliyle destekleneceği en sadık mekanda, kalabalığın ve onu devamlı kontrol eden yığınların yanında bulunmaktan fazlasını istemeyi, ancak bir özne olarak varlığına yönelik derinleşen farkındalığına borçlu kalacağını bilmek durumundadır. Zihni, bedeninden ayrılmayan bir olgu olarak anlaşılmanın kuralını deldiğinden şikayetlere maruz kalır, yine pek tabii biçimde sessizliğe ve onaya saygı adını koyanlarca dikkati üzerine toplar. Yaşamında kavradığı üzere, biatın insan ruhuna nüfus eden sınırı hasta oluşta,
ölümün gündeliğinde yaşama tutunmakEdebiyat
nefes - bir karar, bernhard’ın otobiyografik anlatısının üçüncü kitabı. daha önceki kitaplardaki ritmik akış nefes’te neredeyse kesiliyor artık, aynı şeyi tekrar tekrar aktarmak gibi bir şey yapmıyor bernhard. bunun yerine ölümle yüzleştiği günleri doğrudan aktarıyor.
scherzhauserfeld mahallesinde, çalıştığı bakkalda yakalandığı soğuk algınlığıyla başlayan hastalık süreci bernhard için bir akciğer iltihaplanması ile sonuçlanıyor nefes’te. büyükbabasının yattığı hastaneye kendisinin de yolu düşüyor. durumunun çok kötü olduğu varsayılarak ‘ölüm koğuşu’ olarak adlandırdığı ve sadece umutsuz vakaların olduğu bir yerde tedavi ediliyor. ‘ölüm koğuşu’ adlandırması çok yerinde çünkü sürekli ölüme, ölüm anlarına şahit olduğu bir yerde inanılmaz bir yaşama isteğiyle mücadeleye devam ediyor bernhard. hatta çok sonrasında doktorlar sonunda yaptıkları hatayı fark edip bernhard’ı başka bir yere aldırmak isteyince kendisi bunu reddeder. yaşamı ve yazarlık tecrübesi için muazzam bir kaynak olduğunu düşündüğüm bu ölüm koğuşunda her gün farklı düşünceler içinde geçirir zamanını. ölüm mefhumuyla karşı karşıya kalırken yaptığı analizler ve düşünüşler ona farklı kapılar açar.
‘ölümün bu kadar gündelik bir olgu olduğunu bilmiyordum.’ der bir yerde. ölüm koğuşunda insani şartlar pek söz konusu değil. ümit kesilen hastalar banyoya atılır ve son nefeslerini vermeleri beklenir, koridorlar sedyelerle dolup taşar, morg görevlileri korkutucu bir soğukkanlılıkla gelip gider, herhangi bir ölümde hiçbir kaygı duyulmaz… bunlara tanık olmak bernhard’ı ölümle ilgili yeni gerçeklerle yüzleştirir.
ölüm koğuşunda bu kadar çıplak bir şekilde ölüme tanık olurken içindeki yaşama arzusu da aynı ölçüde büyür ve ‘yaşamak istiyorum’ düsturuyla devam eder bernhard. kiler’de sahip olduğu arayış ve hayatına bir
#OtobiyografikBeşleme~~~ 3.Kitap
Otobiyorafik beşlenmenin 3.kitabi olan ~Nefes~ hastalık anında tam da Nefes'in nekadar önemli olduğunun hastane ortamında hasta ve doktor durumlarının tüm halinin en gerçekçi vaziyeti, hatta umudun kesilmesiyle ölüme terkedilen insanlar dışarıya söylenen sözler ve ortamda yaşanan hayatlar; sahte ve gerçeğin en güzel örneğiydi, çok tanıdık değil mi ya hayatta öyle söylenen sözlerin hayallerdeki gerçeği, 1 de gerçekten yaşanan durumlar!!! yine beni mest ettin Bernhard, en gerçekçi yaşam-ölüm koşullarındaki şartları anlatırken en haklı öfkesiyle ki öfkesini en sevdigim yazar...
Yaşamının en güzel dönemini, Nefes'te, kendisini yaşama bağlayan büyükbabasıyla aynı anda hastalanıp sanatoryuma yatışına süren Nefes, yaşamını ezen ve hükmeden 1kurum olarak hastane, otoritenin temsilcileri olarak doktorlar ve ölüme giden yolda her türlü tavrı sergileyen hastaları anlatarak, Thomas Bernhard hayatının dönüm noktalarını tereddüt etmeden anlattığı otobiyografik beşlemesinin üçüncü kitabı ~Nefes – Bir Karar’da~, ölümüne çalıştığı Kiler’den ağır 1hastalık nedeniyle kopmak zorunda kalan genç Thomas ın kendisinin tüm gelişimini borçlu olduğu dedesini, yatırıldığı hastanede 1ölüm koğuşunda bulur ki hayatının son anlarını yaşayanlar ve ümitsiz vakalar arasında, hem kendisinin hem de ailesinde tek iletişim kurabildiği insanın ölümünü!!! çaresizce beklemek onda geçmeyecek yaralar bırakıp, psikolojik çöküntü ve fiziksel ağrılarla boğuşarak 1süre sonra varoluşuna ve geleceğine dair fikirlerindeki değişimleri anlatan Bernhard yaşadığı ağır deneyimin yarattığı travmaları ve korkuları samimiyetle paylaşırken, büyük yazarın gelişim evrelerini sorgulamaya iten Nefes te annesiyle olan kısımları anlatırken içimi 1hüzün kapladı, 1yandan da olması gerekenin az da olsa yaşanmış olması onun adına
Beklenen Thomas Bernard değildi…·77 syf.·Başarısızlık
4/10
2021 158. kitabı
Kitap, bir anda kendine bağladı, ardından beklenen Thomas Bernhard salvolarından yoksunlaşıp, alışılagelmedik tasvirlere boğuldu. Ve bu tasvirler de hastane ile ilgili olunca…ve hastane yaşantısı tasvirleri de alabildiğine (hele şu dönemde) beni kendisinden uzaklaştırınca, felsefi çıkışlar da az olunca…”-Tamam ya bakalım nasıl bitecek…” modu açıldı ve -nedense- horolop şorolop okuma moduna geçtim.
En son 
Kiler benzer işaretleri vermişti ama…neyse. Thomas Bernard’ın yazdıklarını okumaktan vazgeçmeyeceğim. 
Sarsıntı nın kredisi yüksek sonuçta.
Thomas Bernhard salvolarından yoksunlaşıp, alışılagelmedik tasvirlere boğuldu. Ve bu tasvirler de hastane ile ilgili olunca…ve hastane yaşantısı tasvirleri de alabildiğine (hele şu dönemde) beni kendisinden uzaklaştırınca, felsefi çıkışlar da az olunca…”-Tamam ya bakalım nasıl bitecek…” modu açıldı ve -nedense- horolop şorolop okuma moduna geçtim.
En son Kiler benzer işaretleri vermişti ama…neyse. Thomas Bernard’ın yazdıklarını okumaktan vazgeçmeyeceğim. Sarsıntı nın kredisi yüksek sonuçta.
Merhaba;
Thomas Bernhard'ın otobiyoğrafik beşlemesinin 3. Kitabıdır Nefes.
Başlamadan evvel ismi ilginç gelmişti fakat kitaba başlayınca ne kadar uygun olduğunu, kitapta anlatılanlarla ne kadar örtüştüğünü görmüş oldum.
Serinin 3. Kitabında Bernhard'ın hayatınin seyrini değiştiren ve onu oldukça etkileyen olaylardan bir kaç tanesini okuyorsunuz. En onemlisi geçirdiği hastalık.
Çiğerlerinde problem olduğu için uzun donem hastanede kalmış ve bu sürede etrafındaki insanları gözlemleme şansı yakalamış. Hastane süreci uzadıkca kendi içine dönme kendini daha iyi tanıma şansı da olmuş.
Bu kitapla birlikte şunu bir kez daha anladım; ölüm korkusu ile yüzlesmiş, ölüm ile burun buruna gelmiş bir insanın hayata bakışı ile bunu hic yaşamamış insanın hayata, olaylara ve insanlara bakışı arasında çok fark var.
Ve şunu da bir kez daha gözlemlemiş oldum ki benim hayatta hicbir sey olmak istemeyen insanlara karşı bir zaafım var..
Kimbilir belki bende hiçbir şey olmak istemediğim içindir.
Herkese keyifli okumalar diler, youtube kanalıma beklerim;
youtube.com/channel/UCfOYAd...
Thomas Bernhard, otobiyografik beşlemesinin üçüncü kitabı olan "Nefes" te ağır bir akciğer iltihaplanması sebebiyle yattığı hastanedeki tedavi sürecini, yaşadıklarını, acılarını ve gözlemlerini dile getirerek yazarlık kariyenin de ufak ufak sinyallerini vermeye başlamıştır. Fiziksel ve ruhsal olarak büyük çöküntü yaşadığı, hayatının belki de bir başka dönüm noktası olan hastalık süreci varoluş nedenlerini sorgulayarak geleceğiyle ilgili kararlar almasına da vesile olmuştur.
Okuduğum ilk üç kitabı itibariyle 18 yaşına kadarki süreçte yaşadığı bunca acıları ve travmaları büyük bir samimiyetle okuyucuyla paylaşması da ayrıca takdir edilesi bir durum bence. Korkularıyla tekrar yüzleşmek zorunda kalmak eminim ki çok zor olmuştur. Kitapla kalın...
Serinin üçüncü kitabı da bitti. Otobiyografi olarak çok güzel ilerleyen bir seri. Thomas Bernhard'ı anlamak, tanımak isteyenlerin okuması gerek.
Ölümle ilgili, anlamlı tespitlerin olduğu, ölüme yaklaştığın andaki duyguların, gözünün önünde ölen insanların yüzleri karşısındaki yaşadıkları hepsini okurken nefes alabilmenin önemini bir kez daha anlamak..
Thomas Bernhard'ın ciğerlerindeki rahatsızlığı yüzünden hastaneye yatması ve bu dönemde dedesinin rahatsızlığından bahsediyor. Dedesinin kaybından sonraki psikolojisinden bahsediyor.
Bir an önce seriyi bitirip Thomas Bernhard'ın diğer eserlerini de okumak istiyorum..
İlk defa okudum yazarı.bu kitapta hayatımda benzerlikler olduğunu söyleyen arkadaşımın bilgilendirmesi üzerine aldım.Oldukça beğendim.Yazarın otobiyografik serisinin üçüncü eseriymiş.En kısa zamanda diğerlerini okumak istiyorum.Adına Nefes vermesinden anladık ki yazar ergenliğinde Akciğer sorunları yaşar.Çok sevdiği büyükbabasının ölümüyle sarsılır,hastalığı şiddetlenir.Dedesi ile büyüyen yazar,onu rol model alır kendisine ve kaybıyla derinden sarsılır.Annesinin de kanser olduğunu söylediğinde içim buruldu.Üzüldüm.Şimdi daha çok merak ediyorum.Otobiyografik eserler ilgimi çekmiştir hep.Okumayan varsa okusun lütfen
Yazar Hakkında
Thomas BernhardYazar · 37 kitap
9 Şubat 1931'de Avusturyalı bir annebabanın evlilikdışı oğlu olarak Hollanda'da doğdu. Büyükannesiyle büyükbabasının yanında geçen çocukluk yılları sırasında (1932-42) Avusturya'nın çeşitli yerlerini dolaştı. İlk ve orta öğrenimini Salzburg'da yaptı. Ardından müzikoloji ve ticaret öğrenimi gördü. İlk yazısını 1950'de yayımladı. 1952-55 yılları arasında, Salzburg'daki Mozarteum'da müzik öğrenimine kaldığı yerden devam ederken Demokratisches Volksblatt gazetesinin adliye muhabirliğini yaptı. İtalya, Yugoslavya, İngiltere ve Polonya'da dolaştıktan sonra 1965'te Yukarı Avusturya'ya yerleşti. Aldığı birçok önemli ödül arasında 1970'teki Georg Büchner ödülü, 1971'deki Grillparzer ödülü, 1988'deki Prix de Medicis sayılabilir. Çok sayıda anlatı ve tiyatro eseri yazmış olan Thomas Bernhard'ın ilk anlatısı 1963'te çıkan Frost (Kırağı), son anlatısı ise 1988 tarihini taşıyan Auslöschung'dur (Sönüş). Türkçede yayımlanmış yapıtları arasında Odun Kesmek (YKY, 1999); Tiyatrocu (Mitos Boyut, 1999); Bir Çocuk (Mitos, 1997); Soluk Bir Karar (Mitos, 1997); Mahzen (Mitos Boyut, 1994); Neden (Mitos Boyut, 1993) ve Kahramanlar Alanı (Can, 1992) sayılabilir.
