Goethe Öleyazıyor
Thomas BernhardYazar:
Thomas Bernhard
Çevirmen:
Fatih Özgüven
Tahmini Okuma Süresi:
1 sa. 49 dk.
Sayfa Sayısı:
64
Basım Tarihi:
Ekim 2020
İlk Yayın Tarihi:
2013
Yayınevi:
Yapı Kredi Yayınları
Orijinal Adı:
Goethe schtirbt
ISBN:
9789750826269
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Thomas Bernhard'ın diğer eserlerini okumadan yorum yapılmaması gereken bir eseri......
Bernhard, anlatılarda olduğu kadar kısa öykülerde de büyük bir yeteceğe sahip.Goethe Öleyazıyor öyküsünü açıkçası hiç beğenmedim, İkinci öykü olan Montaigne ise aşırı derecede beğendim........
Thomas bernhard / Goethe öğleyazıyorEdebiyat
Goethe öğleyazıyor; kitabında Goethe ünlü yazarın son günlerinde şahit olduğu ve etrafında olan dostlarının ve onların söyledikleri ile , Goethe'ninde tanınan yazarlar kişiler hakkında söylediği itiraf ettiği birtakım sözleri ve Goethe'nin intikamını, hırsını, pişmanlıklarını bize aktarıyor Thomas Bernhard. Montoıne 'nin anlatıldığı bölümde ise, yazarı en sevdiği yazar olduğu ve onla ilgili ailesinden saklı montaıne okuduğu anısını ve ailesine karşı hiç bitmeyen öfkeyi her olayda her kitabında dile getiriyor yazar... güzeldi. tavsiye ederim.
Puan vermedi·64 syf.··
Beğendi
·2019 66. kitabı
·13 günde okudu
·Okunma: 19 Haziran 2019 22:53
Dört öyküden oluşan sıradışı bir kitapla baş başa keyifli vakitler geçirdiğimi söyleyebilirim. Anne-babaya duyulan nefret hislerini fazlasıyla ön plana çıkartan, belli nesnelere takıntı derecesinde yer veren, okuyucuyu zorlayabilecek ama her şeye rağmen ısrarlı ve meraklı Bernhard okurlarının sıkılmadan okuyacağı bir dile sahip.
Puan vermedi·64 syf.·
2022 326. kitabı
Thomas Bernhard Romanlarında , anlatılarında olduğu gibi
burda da okuduğumuz dört öyküsünde ana izlediği yolun,
Yalnızlık
Anne Babaya duyulan nefret
"dünyanın en çirkin ve gülünç ülkesi Avusturya ile sevgı - nefret dirençle işliyor, trajik anlar, komik durumları güçlü kalemiyle hatta ironiyle
Açığa çıkarıyor, okucuya sunuyor.
Hep iyileşmek istemiştik, artık iyileşmenin beklenemeyeceği, çünkü artık imkânsız olmuş olacağı noktada. Hep kurtulup çıkmak istemiştik, kurtulup çıkılamayacak noktada. Thomas Bernhard..
Ne diyordu ;
Thomas Bernhard
acıklamayı sevmiyordu bunu. “Kimsenin görmediği şeyler yazmaya değerdir.” diyordu mesela bir söyleşisinde... Kimsenin görmediğini herkesin anlayamayacağı şekilde yazmak..
Yine düşündürece bunu anlatmış kitabında Buyurun #OKUYUN Thomas Bernhard
Puan vermedi·57 syf.··
Beğendi
·2018 232. kitabı
·24 saatte okudu
·Okunma: 21 Kasım 2018 22:59
Bu kitaba bu incelemeyi size kitabı okut_mak için yazmıyorum ..
Burada bir inceleme boşluğu olduğunu düşündüğüm için yazıyorum ..
#spoiler
Ilk hikaye adı üstünde goethe öleyazıyor
Ölümüne dek çılgın bir hevesle Wittgenstein ı bekleyen goethe hikayesi ....
Yatağının etrafına çöreklenen ve ondan bir parça kapmaya çalışan Reimer , Eckerman ve Krauter var ..
onlar birbirlerini yiye_dursun
Ve aralarında konuşa _dursun ki bunu yine Bernhard'ın "öyle diyor " anlatımıyla okuyoruz ....
Goethe Wittgenstein'i neredeyse manevi oğlu ve felsefesinin mirasçısı ilan ediyor
Tabiiki hikaye ...
Bu iki düşünür arasındaki zaman farkını ortaya koyduğunuz zaman Bernard'ın ironisine dönüşüyor ...
Goethe 1832 ölüm tarihli ..
Wittgenstein 1889 doğum tarihlidir ..
Ben bir felsefe okuyucusu değilim dolayısıyla bu adamları bende çok iyi tanımıyorum Sadece bağlantım 
Linz Yahudisi de karşıma çıkan Wittgenstein in parlak zekası ..
öğretisi ve fikirleri hakkında henüz okumadım "ben bilirim " dersem taş olurum sanırım :)
Hep söylediğim gibi henüz ben de bir ögrenciyim ve sizinle birlikte öğreniyorum
Oradan "Montaigne" geçiyoruz tam da ben bu ara 
Denemeler i okuyorken.
Bernhard ın kule dediği kitaplığı ve geçmişle olan hesaplaşmasını görüyoruz
"Monteigne " nin elimden tutmasına izin verdim ' diyor hatta alıp götürmesine ..
Babamın annemin yerine koydum zaman zaman diye belirtiyor ..çünkü onları itici buldum hiç kimseyi sonsuz felsefe ailesinin en baştaki Monteigne 'imden daha çok sevmedim ..
..... Thomas Bernhard
Sonrasında sırt çantasını yüklenip "huzur"
arayışına girilen bir bölüm varki sırf bu hikaye yüzünden bile okunabilir kitap :)
ama zordur sürekli kırmızı çoraplar ve yeşil çoraplardan bahseder ..
Anne ve babası
Linz Yahudisi de karşıma çıkan Wittgenstein in parlak zekası ..
öğretisi ve fikirleri hakkında henüz okumadım "ben bilirim " dersem taş olurum sanırım :)
Hep söylediğim gibi henüz ben de bir ögrenciyim ve sizinle birlikte öğreniyorum
Oradan "Montaigne" geçiyoruz tam da ben bu ara Denemeler i okuyorken.
Bernhard ın kule dediği kitaplığı ve geçmişle olan hesaplaşmasını görüyoruz
"Monteigne " nin elimden tutmasına izin verdim ' diyor hatta alıp götürmesine ..
Babamın annemin yerine koydum zaman zaman diye belirtiyor ..çünkü onları itici buldum hiç kimseyi sonsuz felsefe ailesinin en baştaki Monteigne 'imden daha çok sevmedim ..
..... Thomas Bernhard
Sonrasında sırt çantasını yüklenip "huzur"
arayışına girilen bir bölüm varki sırf bu hikaye yüzünden bile okunabilir kitap :)
ama zordur sürekli kırmızı çoraplar ve yeşil çoraplardan bahseder ..
Anne ve babasıİYİ Kİ ARIZA…·64 syf.·
7/10
2022 182. kitabı
Tabii ki ortada 
Kiler varken 
Goethe Öleyazıyor işi zor…zaten -garip ama bence öyle- yaşarken kitaplaştırmak isteseydi kitaplaştırırdı.
Fakat Thomas Bernhard başkadır, yazımın krallarından biridir, içtendir, doğrudandır, sorunludur ve dertlidir…çok ama çok olması gerektiği gibi yazan az yazarlardandır.
Hani sanılmasın ki, bu kitabın notu düşük, mırın kırın fazla…hepsi Thomas Bernhard ve -bence 
Sarsıntı kaynaklı- beklenti odaklıdır.
Bu yazarın her yazdığı çok kıymetli rafına kaldırdığım bu eser için bir kere daha Thomas Bernhard teşekkür etmek istiyorum. İyi ki arızasın üstad!
Kiler varken Goethe Öleyazıyor işi zor…zaten -garip ama bence öyle- yaşarken kitaplaştırmak isteseydi kitaplaştırırdı.
Fakat Thomas Bernhard başkadır, yazımın krallarından biridir, içtendir, doğrudandır, sorunludur ve dertlidir…çok ama çok olması gerektiği gibi yazan az yazarlardandır.
Hani sanılmasın ki, bu kitabın notu düşük, mırın kırın fazla…hepsi Thomas Bernhard ve -bence Sarsıntı kaynaklı- beklenti odaklıdır.
Bu yazarın her yazdığı çok kıymetli rafına kaldırdığım bu eser için bir kere daha Thomas Bernhard teşekkür etmek istiyorum. İyi ki arızasın üstad!
Goethe Öleyazıyor’daki kısa ama yoğun öyküler Thomas Bernard’ın tüm edebiyatındaki dert edindiği başat ögeleri içeriyor. Durdurulmaz bir öfke ile haykırdığı, hayalkırıklığı ve aile kurumunun merkezde olduğu bu öyküler yazara başlamak, dilini anlamak için de doğru bir başlangıç.
“Mutsuzluğumuz mutluluğumuz gibi bize inandırılmış bir şey değil, mutluluğa günbegün inandırıyoruz kendimizi, böylelikle yıkanıp paklanmaya, giyinmeye, ilk yudumu içmeye, ilk lokmayı yutmaya cesaretimiz olsun diye.”
Koca Goethe hık diye ölecek değil ya! Öleyazıyor. Aklını gidip gelir gibi oluyor, delilikle akıl arasında gidip gelir gibi oluyor. Ama hiçbiri tam olmuyor. Dedim ya, koca Goethe.
Kitaba adını veren ilk öykü, Goethe’nin ölüm döşeğinde geçirdiği son günleri anlatıyor gibi görünse de aslında hedefinde Alman kültürü, entelektüel kibir ve sanatın kurumlaşmış hali var.
Goethe figürü, tıpkı Mozart ya da Wittgenstein gibi, yalnızca bir birey değil; toplumun kendi ikiyüzlülüğünü gizlediği bir heykel. Bernhard’ın yazdığı şey bu yüzden bir “ölüm sahnesi” değil, bir put yıkma töreni.
Alay, tekrar ve dilin kıvrımlarıyla yıkılan ilk put.
İlk öyküden sonra kendi içine kaçan, huzursuz, çirkin, aptal, itici insanlarla dolu, çirkin, aptal, alçak Avusturya’dan nefret eden insanların öyküleri geliyor.
Bernhard her zamanki gibi bir hikâye anlatmaktan çok bir ruh hali inşa etme derdinde. Bernhard her zamanki gibi: keskin, ironik, acımasız, huyyysuz!
9/10
2021 243. kitabı
58 sayfalık kısacık bir kitap, 4 hikayeden oluşuyor. Okuyacak olanlara kitaba ismini veren “Goethe Öleyazıyor” hikayesini sona bırakmalarını tavsiye ediyorum. “Montaigne” ile başlarsanız devam etmeniz daha kolay olur. Kitabın içeriğini ve Bernhard’ın düşüncelerini özetleyen bir alıntı bırakıyorum:
“Sonuçta ruhunu çekip aldılar içinden, kendi bataklıklarında ve çoraklıklarında öldürmek üzere. Böylelikle kalbin onlar tarafından daha erken bir zamanda kendi ritminden çekilip çıkarıldı, geri döndürülemez bir biçimde, doktorların dediği gibi hasta düştü sonunda, çünkü bu kalbe bir an bile huzur vermediler.”(Syf 25)
bernhard'ın okuduğum ilk kitabıydı ve sonda olmayacak.. Ilk defa yıllar sonra bir kitapla tekrardan birlikte uyudum o da "goethe öleyazıyor" oldu. ailesiyle olan korkunç ilişkisi onlar tarafından sevilmeyip sürekli aşağılanması kalbimde kesik bir iz bıraktı. artık ne zaman bu kitaba baksam kalbimin sızladığini hissedeceğim.. kitabı okuduktan sonra bernhard'in bana uzun uzun baktığını gördüm sanki anlaşılmayı istiyormuş gibi ve ona merak etmemesi gerektiğini onu anladığımı söyledim.. tolstoy'un da dediği gibi bütün mutsuz aileler birbirine benzer." thomas'in yazgisindan binlerce var ne de olsa.. iyi ki yazmış iyi ki okumuşum yoksa onu anlamadan ölecektim..
Yazar Hakkında
Thomas BernhardYazar · 37 kitap
9 Şubat 1931'de Avusturyalı bir annebabanın evlilikdışı oğlu olarak Hollanda'da doğdu. Büyükannesiyle büyükbabasının yanında geçen çocukluk yılları sırasında (1932-42) Avusturya'nın çeşitli yerlerini dolaştı. İlk ve orta öğrenimini Salzburg'da yaptı. Ardından müzikoloji ve ticaret öğrenimi gördü. İlk yazısını 1950'de yayımladı. 1952-55 yılları arasında, Salzburg'daki Mozarteum'da müzik öğrenimine kaldığı yerden devam ederken Demokratisches Volksblatt gazetesinin adliye muhabirliğini yaptı. İtalya, Yugoslavya, İngiltere ve Polonya'da dolaştıktan sonra 1965'te Yukarı Avusturya'ya yerleşti. Aldığı birçok önemli ödül arasında 1970'teki Georg Büchner ödülü, 1971'deki Grillparzer ödülü, 1988'deki Prix de Medicis sayılabilir. Çok sayıda anlatı ve tiyatro eseri yazmış olan Thomas Bernhard'ın ilk anlatısı 1963'te çıkan Frost (Kırağı), son anlatısı ise 1988 tarihini taşıyan Auslöschung'dur (Sönüş). Türkçede yayımlanmış yapıtları arasında Odun Kesmek (YKY, 1999); Tiyatrocu (Mitos Boyut, 1999); Bir Çocuk (Mitos, 1997); Soluk Bir Karar (Mitos, 1997); Mahzen (Mitos Boyut, 1994); Neden (Mitos Boyut, 1993) ve Kahramanlar Alanı (Can, 1992) sayılabilir.
