betül.tazeoğlu

betül.tazeoğlu
@DIAMONDb
Bir çiçeği büyüten sevgi, insanı değiştirmez mi sanıyorsun?
Nasıl adaletlidir doğa!? Güçlü olanın hayatta kalması üzerine kurulu, güçlü olan üzerinden kendini var edebiliyor hayat. Nasıl bir adalet bu! Güçlüyü kayıran, güçsüzü ezen doğa kanunları mı adalet!
Reklam
Onca varlıklarına, servetlerine, huzurlarına rağmen diğerleriyle yarışırcasına şekle yapışmamayı başaranlar nihayet 5.basamağa, kendini gerçekleştirmeye varırlar. Kendini gerçekleştirmek... Peki bu ne demek? 'Ben niye buradayım?' demek. ' Özümde neyim?' demek. 'Beni diğerlerinden ayıran en temel şey ne?' demek. 'Şeklim ne?' değil, 'İçimdeki bu ses ne?', 'İçeriğim ne?' demek.
Bir düşünceyi iki zıt ucuyla düşünebiliyorsan ve tüm zıtlıklarını hesaplayabiliyorsan ancak o zaman gerçekten anlayabilirsin. Fikrin bir ucunda durmak sadece dengeyi bozar, o fikri öldürür. Fanatiklerin sorunu da budur, öldürürcesine inandıkları fikre sadakatleriyle ihanet ederler aslında. Ortada durmayı beceremiyorsan fikri öldürürsün. Peki nasıl ortada durmayı öğreneceğiz? Nasıl o incecik, belli belirsiz çizginin üstünde, dengede, cambazlar gibi durup inandığımız her şeye hakkını vereceğiz? Hatalar yaparak! Çünkü en yanlışı anlamadan en doğruya ulaşamazsın. Ama biz yanlış yapmaktan korkan nesiller yetiştirdik. Korkaklık içinde kendini geç kalmış hissedip hareketsizleşen, vazgeçmiş nesillere dönüştüler.
Aşk sadece motivasyondu, insanı kendi versiyonunun en iyi haliyle var olabilmesi adına tetikleyen bir motivasyon.
Hayat paylaşmayı bilmediğimiz için savaşa dönmüştü, halbuki paylaşmak için birlikteydik savaşmak için değil.
Reklam