betül.tazeoğlu
@DIAMONDb
Bir çiçeği büyüten sevgi, insanı değiştirmez mi sanıyorsun?
Şu anda okuduğu kitaplar
İnsan yalnızdı. Ne kadar bir arada olursak, o kadar yalnızlaşıyor, kalabalıkta kayboluyorduk. Bazen ağladığımızı kafamızın içindeki gürültüden kendimiz bile duymuyorduk.
Reklam
Acı, deliliğe normallik veren tek şey değil miydi? Konuşmak istedi... ağlamak istedi... ona sarılıp yalnız olmadığını söylemek istedi... annesine söyleyemediği her şeyi söylemek istedi... diyemedi.
Anlamı doğuran sesin matematiğiydi müzik ve anlamı unutturan, önemsizleştiren, düşünceyi uzaklaştıran bir gürültü gibiydi artık.
Sanat neredeydi?
Bazen bir şarkı, bazen bir tabak yemek, bazen bir ilaç... ve daima yaşam... yaşamayı fark eden için yaşamın kendisi sanattı.
Peki neydi sanat?
Aklın yönetemediği iyi niyet, iyi niyet değildir.
Reklam