Yoldaş olmayana yalnızlığımı çaldırmam. Çünkü yalnızlık bile emanet edilecek kadar değerli
Ben duygularımda büyüttüğüm insanı yere göğe sığdıramazken, o küçülmeyi seçti. Belki de en çok buna kırıldım.Bir insanın, kendisine verilen değerin altında kalmasına.
Bu gece, içimde bir şey daha eksildi. İnancım,Saflığım, Belki de en çok ‘iyi niyetle sevmeye’ olan inancım bir kez daha kayboldu. İnsanlara değil, hislerime güvenirdim; ama demek ki hisler de bazen yanlış kişiyi büyütebiliyormuş.
Artık anlıyorum, Yalnızlık bir eksiklik değil, yanlış insanla tamamlanmaya çalışmaktan çok daha onurlu bir seçim. Çünkü bazı duygular vardır; herkes taşıyamaz, herkes hak edemez.
Ben içimdeki o saf, inanan tarafı bugün biraz susturdum. Yoruldu çünkü… Hep en güzel yerden sevmekten, hep en derinden hissetmekten yoruldu.
Ama şunu da biliyorum: Ben eksilmedim. Sadece, hak etmeyene verdiğim değeri geri aldım.
Ve artık kendimi seçiyorum.
26.03.2026
Hayat bana hiçbir şeyi kolay vermedi.
Bazen birkaç saatlik uykuyla, birden fazla işe koşturduğum günler oldu.
Yoruldum. Çok yoruldum.
Ama hiç vazgeçmedim.
Çünkü bir oğlum var.
Onun yarınları, benim bugünkü uykusuzluğumdan daha kıymetli.
Onun güvenle yürüyebileceği bir gelecek için
bugün ayakta kalmayı seçiyorum.
Ülkenin hali zor.
Ekonomi ağır.
Yarın sabaha nasıl uyanacağımız bazen belirsiz.
Ama içimdeki umut hiç belirsiz olmadı.
Yanımda olan insanların varlığı,
iyi ki varlar dediklerim…
Bana yeniden nefes oluyor.
İnsan insana iyi geliyor, bunu yaşayarak öğrendim.
İyilik iyileştirir.
Kalbi kararmayan kazanır.
Ve ben, bir gün gerçekten huzurla güleceğimi
hep bildim.
Yorgun olabilirim,
ama umutsuz değilim.
Çünkü ben bir anneyim.
Ve anneler en çok yoruldukları yerde en güçlü olurlar.
23.02.2025