Bugün sosyal medya annelerle ilgili fotoğraflarla dolup taşıyor… Ama ben bazı duyguların sadece bir güne sığdırılmasını samimi bulamıyorum. Yıl boyunca annesinin kalbini kırıp, sesini duymayı ihmal edip, bir fotoğraf ve birkaç süslü cümleyle sevgisini göstermeye çalışan insanları görünce içimden paylaşmak gelmiyor. Çünkü anne sevgisi vitrinde değil; saygıda, ilgide, sabırda ve en zor anında yanında olabilmektedir.
Bir de görünmeyen tarafı var hayatın… Annesini kaybetmiş olanlar, annesine sarılmayı özleyenler, anne olmak isteyip olamayan kadınlar… Belki bugün onlar için zaten yeterince zor. Karşılarına çıkan her mutlu kare bazen insanın içindeki eksikliği daha çok hissettirebiliyor. Bu yüzden bugün fotoğraf paylaşmak yerine biraz daha ince düşünmeyi seçtim.
Herkesin içinde aynı mutluluk yaşanmıyor çünkü… Bazı insanlar kutluyor, bazılarıysa sadece susup özlüyor. 🤍