Damlanur ilr
@Daamlanurr
Şu anda okuduğu kitap
Sarah, sık sık erkeklerin kendilerini gölgede bırakmayan kadınlardan hoşlandıklarını söylerdi; 
İstisnasız her gün öğle tatilinde kütüphanede geçiriyordu. Doymak bilmez bir iştahla sürekli kitap okuyan Giulia , duvarları kitap kaplı büyük okuma salonlarının sayfa seslerinden başka bir şeyin duyulmadığı atmosferini seviyordu. Orada içini huzurla dolduran, neredeyse dinsel ve mistik bir ibadet havası buluyordu. Kitap okurken zamanı nasıl geçtiğini farkına varmıyordu.
“Kitap okuyarak koca bulamazsın!“ diye takıldı Alda.
Nonna, “Kızı rahat bırak!“ diye çıkıştı.
Giulia koca aramıyordu. Diğer yaşıtları gibi boş zamanlarını kafelerde veya barlarda geçirmiyordu. Annesi ondan sürekli, “Kızım biraz yabanidir,“ diye bahsediyordu. O, barların bangır bangır gürültüsü yerine halk kütüphanesi‘nin sessizliğini tercih ediyordu.
Smita bir “Dalit“ ti , yani bir “Dokunulmaz“ dı o . Gandi’nin “Tanrının Çocukları” olarak adlandırdığı sınıftandı. Kast dışı, sistem dışı, her şeyden dışlanmış olan sınıfta... Ayrı bir türe ait, diğerlerine yaklaşmayacak kadar kirli, tıpkı buğdaydan ayrılan saman gibi değersiz bir pislik olarak toplum dışına itilmiş... 
Üzülerek söylüyorum ki Şermin Yaşar’ın okuduğum ilk romanı ! Uzunca bir zaman Türk yazarlardan kitap okumamıştım, bu kitap ile o duvarı yıkmış oldum. Kitap tasarımı çok tatlııııı. Herhangi bir tavsiye, kitabın içeriği , hatta kitabın arka tarafındaki yazıyı bile okumadım (Kitap arka yazıları spoiler vermiyor mu ? ). Nasıl okuyup bitirdim anlamadım bile, çok akıcıydı .Birden fazla karakterin bakış açısıyla, hikayelerine tanık oldum. Örmüş kader ağlarını koca bir aileye… Derler ya annemin şansı yoktu benim mi olacak ?! İnsanın kaderi ailenin kaderiyle aynı çizgide gidiyor. Kitapta bir çok ders niteliğinde çıkarımlar var . Kimi çocuk sahibi olur , besleyemez büyütemez, Kimi de çocuk sahibi olamaz ama evlat edindiğinin üstüne titrer , sever hem de yürekten sever . Kimi yaşadığı zorluklardan Allah’a sığınır kimi mal mülke, kimi bir insana bir varlığa. Telaşlar hep aynı değil mi ? Günün sonunda evine dönüyorsun…
