Həyat bəzən heyrətamiz dərəcədə xəsis olur-insan bütöv günlərlə, aylarla, illərlə heç bir yeni hiss almır. Sonrasa qapını aralayır-üstünə bütöv sel axır. Bir dəqiqə əvvəl heç nə yoxuydu, sonrakı dəqiqəsə qəbul edə bilməyəcəyin qədər hiss gəldi.
O bize qeyri-adi beyin və həssas, sevməyi bacaran ürək verib. O bizə danışmağımız və hisslərimizi ifadə etməyimiz üçün iki dodaq, rəngarəng dünya və gözəlliyi görə bilməyimiz üçün iki göz, həyat yolunda irəliləməyimiz üçün iki ayaq, işimizi görməyimiz üçün iki əl, ətirlərin gözəl qoxusunu iyləməyimiz üçün burun və sevgi kəlimələrini dinləməyimiz üçün iki qulaq verib. Heç kəs bu bədən üzvlərindən birini itirənədək onların necə böyük nemət olduğunu bilmir.