Adi adamlar gözləyirlər ki, həyat özü onlar
üçün öz sirlərini açsın; lakin çox az seçilmişlər var ki, onlar üçün həyatın sirləri
erkən açılır; bəzən buna sənət kömək edir (özü də, əsasən, ədəbiyyat!); o, birbaşa
insanın ağlına və hisslərinə təsir göstərir. Lakin hərdən elə də olur ki, sənətin bu
missiyasını öz üzərinə hansısa bir mürəkkəb qəlbli insan götürür; bu adamın özü
də əsl sənət əsəridir; çünki həyat da poeziya kimi, yaxud heykəltəraşlıq və ya
rəssamlıq kimi öz şah əsərlərini yaradır.
Hər bir insan varlığının ali məqsədi-sevgini dərk eləməkdi. Başqasındakı sevgini yox, özümüzdəki sevgini, onu da özümüzdə özümüz oyadiriq. Bax elə onu oyatmaq üçün də başqası lazımdı. Kainat yalnız hisslərimizi bölüşmək üçün bir kəs olanda məna qazanır.