Mustafa
@Dahlen
“Vicdan hatırladıkça hiçbir suç unutulmaz.”- Stefan Zweig
- Büyük Fenerbahçeli
-Benim gibi zayıf ve korkak birinin bu işin üstesinden gelmesi mümkün mü?
-Mümkündür efendimiz.
-Benim gibi, günlük yaşantı batağına saplanmış biri ne yapabilir Olric?
- Her yaşantınızda Turgut’luk olduktan sonra gerisinin ne önemi var efendimiz?
-Anlamadım Olric. Anladınız efendimiz.Anlamaktan korkuyorsunuz sadece.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Metin Turgutlaşmış bu olağanüstü mektubu ile:)1000Kitap
Kalbimde ağır bir yük taşıyorum. Ben artık hiç gülemeyeceğim dostum.Her nefes alışımda kalbim ağrıyor. Yıllar geçtikçe kalbimin derinliklerinde biriken keder tortuları, içimi ağırlaştırıyor,
nefes alamıyorum. Üzerime çöken karanlık, ruhumu eziyor, acı hatıraların izleri hafızama bütün keskinliğiyle kazınıyor. Dostumun ölümü de karanlık gölgeli harflerle oraya
yazıldı. Benim kaderim de bu acı hayatın içinde yaşamak.
Yalnız seninle mi konuşabileceğim Olric? Olric susuyordu.
Olric, dış dünyayla konuşmazdı. Parçalanırdı, erirdi. Birdenbire uykudan, rüyadan çıkıp, kendini bir kadının yanında, bir yatakta buluyordu gece yarısı. Kendine gelemiyordu.
Buraya nasıl geldim Olric? Yüz yıl uyuyan adam gibi yabancı gözlerle süzüyordu çevresini...
Sahneye çıkıyoruz Olric. Yıllardır eksikliği... Düşüncelerini izleyemiyordu. Saatine baktı; saniyeleri izledi. Zaman kavramını canlı tutmaya çalışan yetkisiz bir gösterge.
Zamanın böyle geçmesine imkân var mı? Yıllar, bu küçük
aralıkların birleşmesiyle açıklanabilir mi?