Beğenmedim. Türkiye’nin, Orta Doğunun da diyebiliriz kadınlarını, ötekilerini anlatmış. Bu kitabımda da fahişeleri konu alayım bari demiş sanki. Bir sürü yakın tarih olaylarını da eklemiş. Sanki bundan da bahsedeyim, bir de şundan da bahsedeyim demiş, demiş çorba olmuş gibi geldi bana kitap. Çok fazla derin mevzunun olduğu yüzeysel bir kitap geldi bana açıkçası. Sürekli tekrar eden lakaplar, illa bir şeyleri benzetme yapayım derken amaçsız benzetmeler yığını. Bir yerden sonra baygınlık verdi Tekila Leyla, bilmeme ne Nalan, sürekli ama sürekli tekrar eden Beş Kadim Dost falan falan . Arada sadece Leyla de ya lakapsız da olur sıkma bizi yani. Nereye varacak hikaye falan derken hiçbir yere varmadı açıkçası. Sonlara doğru baya zorlama oldu zaten. Halbuki hikayenin ilk bölümleri baya sürükleyiciydi bence. Çok Elif Şafak okudum, denemeleri de dahil. O yüzden artık bana çok aynı gelmeye başladı. İşlediği konular, kullandığı üslup vs. Her kitabında farklı bir duruma konuya değinse sorun yok ama her kitabında on milyon tane sorundan bahsedince bayılıyorsun. Sıkıyor artık. Bilmiyorum uzun bir süredir Elif Şafak okumayı bırakmıştım ki çok severdim kitaplarını ama son kitaplar çok yüzeysel geliyor. Bunu da zaten elime alıp da okumayacağımı bildiğimden dinledim boş zamanlarımda.